Where is the love?

[Sneep]

Severus knikte "Luthien zal meer durven doen als jij erbij blijft. Als ze ziet dat jij mij vertrouwt, zal ze dat ook wel doen..." zei hij rustig en kuste haar nog even op de mond, voor hij recht stond en de kamer uitliep om Luthien te halen. Beneden vond hij haar bij Andromeda en keek naar zijn dochter. "Luthien, kom je met mij mee naar boven?" vroeg hij rustig en lief aan haar "Je moeder wil jou weer bij haar hebben." zei hij rustig en wachtte zijn dochters reactie af.

[Christina Zwarts]

Luthien vrtrouwde op wat haar tante had gezegd, en knikte toen."jij mij dragen?"Vroeg ze leif, ze was gewend dat haar meoder haar droeg, en wilde daarom bijna nooit zélf lopen.

[Sneep]

Sneep glimlachte even toen hij haar reactie hoorde en tilde haar toen voorzichtig op. Ze woog verrassend weinig voor een kind van 5 vond hij, maar dat vond hij niet erg, omdat Chris en hij ook niet veel wogen. "zeg, vertel eens grote meid, hoeveel jaar ben je nu?" vroeg hij lief aan haar, om toch maar wat tegen haar te zeggen. Ondertussen liep hij voorzichtig de trap op en wandelde met Luthien op zijn armen de kamer van Christina binnen. Daar zette hij zijn dochter neer op de schoot van Chris.

[Christina Zwarts]

"Net 5 jaar."Zei ze rusitg en lief, ze had een armpje rond Severus zijn nek omdat ze anders bang was t evallen toenz e bij Christina zat legde ze haar , armpjes rond haar moeders nek. Ze had ahar meoder duidelijk gemist. "mama, wie is dat?"Vroeg ze toen lief."Androemda zei dat hij iets belanrijks was..." Christina keek naar Severus."wil je dat ik het zeg of wil jij het graag doen?"Vroeg ze aan Severus.

[Sneep]

Sneep ging naast Chris op het bed zitten en keek naar haar en zijn dochtertje. Hij vond het schattig om hun twee zo te zien zitten en glimlachte even. "Vertel jij maar liefje..." zei hij zacht "ze zal het eerder van jou geloven, dan dat ik het haar zou vertellen..." zei hij rustig, terwijl hij een arm om zijn vriendin had geslagen en haar dicht tegen zich had aangedrukt.

[Christina Zwarts]

"Dit hier is je papa. liefje."Zei ze rusitg. Luthien keek eerst verbaast en glimalchte toen ze wist neti echt wat het betkenede maar voor zover ze dat van wel wist vcond ze het leuk."Leuk! mag ik dan ook bij jou op schoot zitten?Vroeg ze aan hem. Ze keek hoopvol naar haar vader.

[Sneep]

Severus glimlachte en zette zijn dochter toen bij hem op zijn schoot en trok Chris nu erg dicht tegen zich aan. Hij drukte een kus op Luthien haar voorhoofd en toen een liefdevolle en tedere kus op Christina haar mond. "Het gezin is compleet..." merkte hij toen op en glimlachte. Hij had nooit verwacht dat hij zo snel weer herenigd zou zijn met zijn jeugdliefde en er een kind bij zou hebben. "Nu nog de mama genezen en alles is weer in orde..." zei hij toen rustig.

[Christina Zwarts]

Chistina knitke.Dät is eht zkee.r"zie z eglimalchend,z e was dood op."Severus ltuhien agat graag naar de speeltuin, wil je misschien met haar gaan? dan kan ik even slapen ik ben echt super moe..."

[Sneep]

Severus streelde haar teder langs het gezicht en drukte een kus op haar voorhoofd. "Ik zal Luthien meenemen naar het speeltuin, rust jij maar eens lekker uit, dan werken we morgen aan iets dat je normaal wat beter moet maken..." zei hij rustig. Hij hoopte zo dat zijn drankje haar zou helpen en misschien zelfs volledig zou genezen. "Als je ons nodig hebt, hoef je maar een patronus te sturen en dan verschijnsel ik meteen naar hier, samen met Luthien." zei hij gemeend en keek zijn vriendin aan. "Ik hou van je..." fluisterde hij tegen haar en drukte nog een kus op haar mond.

[Christina Zwarts]

"doe vooorzichtig he met haar, als haar wat gebeurt overleef ik het niet."Zei ze gemeend,e n ze keek hem aan, "ik vertrouw je met haar, volledig, jij en andromeda zijn de enge die ik met haar vertrouw dus wees echt voorzichtig.Zëi ze smekend en ze ksute terug.

[Sneep]

"Ik zal onze dochter met mijn leven beschermen..." zei hij eerlijk tegen Christina "slaap maar op je twee oren, ik zal haar geen moment uit het oog verliezen, ik zou het me nooit vergeven als haar wat overkwam als ik in de buurt was." zei hij gemeend en keek zijn vriendin aan. "Ik zou mijn leven voor haar geven, maar ook voor jou..." zei hij eerlijk en kuste haar nog eens.

[Christina Zwarts]

Crisitna keek dankbaar Ze sloot haar ogen en viel inslaap. Luthien kek anar hem."kom je papa?"Zei ze leif, ze neomde hem papa, nu al ze hoopte dat hij het niet erg cvond

[Sneep]

Severus vond het heus niet erg dat ze hem nu al papa noemde, het was haar keuze en dat respecteerde hij. Hij stond op en liep naar zijn dochter toe en nam haar hand beet. "Toon me eens waar dat speeltuin is..." zei hij vriendelijk, hij wist hier niets in de buurt zijn, dus was nu wel op Luthien aangewezen. Hij wilde zoveel over zijn dochter weten, maar wist niet waar hij moest beginnen en stelde dus geen vragen aan haar. Sneep maakte hem nu het meeste zorgen om Christina, omdat zij snel vermoeid werd en er echt niet goed uit zag. Hij was bang dat ze erg snel zou komen te sterven als hij niets deed.

[Christina Zwarts]

Luthien leiden Severus nsar de speeltuin., "mama ging altijd met me naar de speeltuin, tot ze ziek werd....andromeda is ook lief, maar mama was gewoon beter ze kcoht altijd ijsjes en snoepjes voor me als we hier waren."Zei ze rusitg tegen hem ze zuchten."ik ben bang dat ik mamie kwijt raak..."

[Sneep]

Sneep liep rustig met haar mee en glimlachte vriendelijk. Toen ze aankwamen op het speelplein ging hij op een bankje zitten en trok Luthien op zijn schoot en knuffelde zijn dochter. "Ik ook Luthien, maar we mogen de moed niet opgeven, je moeder vecht tegen haar ziekte en wil niets liever dan bij ons te blijven. Ik kan goed toverdrankjes maken en zal morgen eentje voor Christina, je moeder, maken. Ik beloof je dat ik er alles aan zal doen om je mama bij ons te houden." beloofde hij haar en kuste op Luthien haar wang. "Heb je er al eens met je moeder over gesproken dat je haar niet kwijt wilt of durf je dat niet te zeggen?" vroeg hij zacht.

[Christina Zwarts]

Luthien schudde haar hoofd."ik ben bang dat mama dan gaat huilen of schuldig gaat voelen en dat wil ik niet."Zei ze zachtjes tegen ahar vader, ze voelde de traantjes over haar wangen lopen."Wat gebeurt er me me zonder mamie?"

[Sneep]

Severus streelde haar rustig door de haren. "Ik begrijp het liefje, maar vind je niet dat je moeder het recht heeft om te weten dat je vreselijk veel om haar geeft. Ik wil haar ook niet kwijt en ik zeg het tegen haar. Als je het haar vertelt, geef je haar extra kracht en moed om te blijven vechten tegen haar vreselijke ziekte..." legde hij Luthien rustig uit. "Als je moeder het echt niet zou halen, blijf je niet alleen achter. Ik zal voor je zorgen en tante Andromeda zal ook helpen. Je hebt een sterke familie, luthje, een familie die elkaar niet in de steek laat..." legde hij haar kort uit en knuffelde haar toen.

[Christina Zwarts]

Luthien knikte."ik vind je leif."Zei ze gemeend en glimalchend. Ze knuffelde hem."mAG ik een ijsje papa?V"roeg ze lief. ze keek hem schattig aan en knuffelde hem weer, ze vond het leuk met hem. "mag ik bij jou en mama vannacht slapen?"

[Sneep]

Sneep dacht na, maar knikte toen uiteindelijk en ging een ijsje voor haar kopen. Hij gaf het ijsje aan haar en keek haar aan. Hij bukte zich, zodat hij op ooghoogte met haar kwam. "je mag bij ons slapen, als je me beloofd dat je aan je mama vertelt hoeveel je van haar houdt en wat ze voor je betekend..." zei hij een beetje plagend, maar hij wilde gewoon dat Luthien die angst zou overwinnen en zou durven duidelijk maken aan anderen dat ze om hen gaf.

[Christina Zwarts]

"help je me er dan bij?"Vroeg ze rusitg en aardig aan hem, ze ksute hem zachtjes op ze wang en had dat nu voor het eerst gedaan ze keek hem glimlachend aan. Ze was echt mega blij met zo een vader. zE  likte rustig aan het ijsje en vond het lekker, ze zat rustig tegen hem aan. "je bent aardig."

[Sneep]

Severus knikte rustig "maar het grootste deel zal jij wel moeten doen hoor..." zei hij een beetje plagend en sloeg een arm om zijn dochter heen. Hij keek haar aan en besloot toen zijn grootste vraag dan maar toch te vragen. "vindt je het niet erg dat je zolang hebt moeten wachten om je eigen vader nog maar te zien?" vroeg hij rustig en keek haar lief in de ogen aan. Het laatste wat hij wilde was zijn dochter ongelukkig maken of pijn te doen.

[Christina Zwarts]

:"jawel, maar mama zei dat het ooit wel kwam en dat er goede reden;s waren waarom ik je pas zo laat kon zien, en ik ben nu gewoon blij dat ik je zie, het heeft geen nut terug te kijken naar het veldenden."zeiz e rustig naar waarheid.

[Sneep]

Severus keek haar aan en was verbaasd wat ze hem vertelde. Zo jong en ze had al zo'n fantastische kijk op de dingen. "Ik beloof je dat ik je later eens piekfijn uitleg, waarom ik nu pas in jullie leven terug kom..." zei hij zacht en keek haar aan. "Waar hou jij zoal van Luthien?" vroeg hij toen, en doelde toen op de soort muziek, dieren, kleuren, eten, reizen, sporten, spellen... dat ze erg leuk vond.

[Christina Zwarts]

"gothic muziek, of klassieken, katten, rood en zwart, itialaans eten, italie, dans sporten of paardrijden en van zinge net als mama! ...en spelle tikkertje of verstpoppertje."Somde ze op, ze keek hem ana en jij?"

[Sneep]

"Duistere muziek en het gezang van je moeder, paarden, zwart en groen, pasta's, Amerika en Ierland, zwerkbal en duelleren vind ik fijn als spel." zei hij rustig en keek naar zijn dochter. "van zodra je leert toveren, zal ik je leren om te duelleren..." zei hij rustig en keek haar aan.

[Christina Zwarts]

Luthien knikte dat dat goed was. "vind je mij lief?"Vroeg ze een ebetje zielig aan hem, ze keek hem aan en hoopte van wel, aders ging ze huilen ze mcoth hem graag

[Sneep]

Severus keek haar eerst nog een tijdje plagend aan voor hij antwoord gaf. "Ik vind je de liefste dochter van de hele wereld, een betere had ik niet durven wensen..." zei hij toen eerlijk en drukte haar even dicht tegen zich aan. "Wat dacht jij van mij toen je me voor het eerst zag?" Hij wist dat ze had gezien dat hij Chris had pijn gedaan, maar hoopte dat ze hem dat kon vergeven.

[Christina Zwarts]

"ik was even bang omdat je mama pijn deed maar daarna vond ik je lief.'zei ze naar waarhei, ze keek hem aan en glimalchte ze knuffelde hem nu eventjes.

[Sneep]

"Het was absoluut niet mijn bedoeling geweest om je mama pijn te doen, maar ik was zo verward en kwaad dat ik dingen deed, dat ik anders niet zou doen. Ik heb spijt dat ik moeder heb pijn gedaan, ze mag het me dan zo vaak vergeven, ik blijf me er schuldig over voelen..." vertelde hij rustig en knuffelde mee. Hij hoopte zo dat Luthien dat karaktertrekje niet van hem mee zou  hebben.

[Christina Zwarts]

Luthien knikte en glimalcht.e"mama houd van je."Zei ze toen, ze knufelde hem."Zullen we terug naar huis gaan het word donker en dan ben ik bang..."Zei ze zachtjes en ze keek hem aan

[Sneep]

Sneep keek haar aan. "er is nochtans geen reden om bang te zijn van het donker." zei hij rustig, maar toen hij haar bange blik zag, stond hij toch maar op. "Zal ik je naar huis dragen of heb je liever dat we naar huis verdwijnselen?" vroeg hij voorzichtig en keek zijn kleine meid aan.

[Christina Zwarts]

"Dragen."zei ze liefjes, ze vond het fijn als sEverus haar vast had, xe sloeg haar armpjes al om zijn hasl aangezien ze op zijn schoot gezeten had, ze glimlachte weer schattig.

[Sneep]

Sneep tilde haar op en stond op. Hij stapte goed door terug naar het huis van Andromeda, maar keek af en toe wel om zich heen. Hij had het gevoel dat iemand hem in de gaten hield en hun twee misschien zou kunnen gaan aanvallen. "gil als je iets ziet wat niet normaal is..." fluisterde hij tegen zijn dochter en probeerde er alles aan te doen om haar niet bang te maken.

[Christina Zwarts]

Luthien knikte en deed haar duim in de mond terwijl ze haar hoofd tgeen zijn shcoduershad gelegt, ze wa ssuer moe en viel langzaam inslaapz e voeld eizhc vielig en vertoruwt bij hem

[Sneep]

Sneep zuchtte toen hij merkte dat zijn dochter inslaap was gevallen. Hij nam haar nog beter vast, zodat ze niet kon vallen en keek even schichtig om zich heen en herkende toen Dolochov die in het duister stond. Hij greep ongemerkt naar zijn toverstok en wandelde stug verder. Toen een verlammingsstraal hem net miste, draaide hij zich om en begon te duelleren met de dooddoender. Sneep deed er alles aan dat Luthien niets zou overkomen en sprak een kamouflagespreuk over haar uit en bond haar op magische wijze aan zijn rug vast. Nu had hij twee handen om te duelleren en toonde geen enkele keer zijn rug. Hij hoopte zo dat zijn dochter niet wakker zou worden en dat Chris het niet kon zien als ze uit het raam zou kijken. Want door de kamouflagespreuk, kon je Luthien helemaal niet meer zien, enkel hij wist waar ze was...

[Christina Zwarts]

Luthien hing aan zijn rug, ze sliep hie rrusitg doorheen en had er geen diee van wat er gbeuerde.

Christina hoesten en hing boven de wc om weer al haar eten eruit te spuugen.

[Andromeda Zwarts]

Andromeda vond dat Severus en Luthien veel te lang wegzaten, maar toen ze Christina hoorde overgeven, ging ze naar haar toe om haar te helpen. Ze streelde Chris haar rug en keek haar bezorgd aan. "Je gaat achteruit..." merkte ze triest op. Ze had al gemerkt dat Chris de laatste tijd zo fel achteruit ging dat ze haar nicht nog maximum een maand te leven gaf. "Als Sneep een drankje voor je wilt maken, moet hij dat zo vlug mogelijk doen en niet wachten tot morgen..." zei ze tegen haar nicht en keek haar dood bezorgt aan. "Ik maak me trouwens zorgen om je vriend en dochter, ze blijven zolang weg..." zei ze eerlijk.

[Sneep]

Sneep slaagde erin om dolochov even uit te schakelen en zette het toen op een lopen, maar al snel werd hij tegen gehouden door Lucius en Arduin. Hij keek de twee aan en probeerde uit te vissen waarom ze hem aanvielen. Zijn ene hand hield hij op zijn rug, om zo nog zeker te blijven dat zijn dochter nog steeds op zijn rug hing. Met zijn andere hand had hij zijn toverstok vast en hield zich klaar om eventueel opnieuw te gaan duelleren.

[Christina Zwarts]

"ik maak me ook zorgen om ze, kan je ted ze laten zoeken alsjeblieft, als hun wat gebeurt dan amg de ziekte me vandaag nog pakken, ik wil neit meer zonder z.e"Zei ze snikkend tegen andromeda, ze voelde zich zo ziek en alles bij elkaar werd haar nu gewoon even te veel.

[Sneep]

Andromeda knikte en zond een magisch bericht naar ted om hem op pad te sturen voor Luthien en Sneep. zelf bleef ze bij haar nicht om haar bij te staan.

Severus zag in de verte Ted al lopen, hij leek in paniek en dat moest beteken dat Christina dat minstens ook was. Hij wees er Lucius en Arduin op dat er zogezegd een dreuzel afkwam en keek toe hoe de twee verdwijnselden. Zelf snelde hij naar Ted toe en legde kort uit wat er was gebeurd. Al snel waren ze terug thuis en pas daar hief Sneep de kamoeflagespreuk over Luthien op en snelde naar boven toe waar hij Christina nog zieker dan daarnet terugvond. Hun slapende dochter gaf hij aan Andromeda en zelf ving hij zijn vriendin behendig op. "Laat je alsjeblieft niet gaan..." smeekte hij tegen haar en voelde dat hij het moeilijk kreeg "blijf alsjeblieft vechten, Luthien heeft je nodig..." zei hij zacht en had moeite zijn tranen te bedwingen.

[Christina Zwarts]

Christina voelde zich alles behlave goed, ze was mega duizelig en miselijk, ze hield zich staande aan Severus."ik wil niet weg bij jou en bij Lutihen en bij androemd,a ik wil bij jullie blivjen zeker nu ik zo gelukkig ana het worden ben."Zei ze zacht en shcor emt zichtbaar veel moeite.

[Sneep]

"Ik heb nooit mogen weg gaan naar het speeltuintje met Luthien, ik had moeten zoeken naar een drankje... nu voelt het aan alsof ik te laat ben. Je lijkt niet meer in staat nog te spreken, laat staan wat binnen te houden. Dus een drankje kots je zo weer uit en helpt het geen steek..." Severus kon het niet hebben dat hij zo machteloos stond tegenover wat er met zijn vriendin aan het gebeuren was. "Er moet verdorie toch iets zijn dat je helpt..." zei hij wat kwader, hij werd echt kwaad op haar ziekte en hij werd kwaad dat hij niets kon doen en gewoon moest toekijken hoe Chris verzwakte en langzaam maar zeker aan het sterven was.

[Christina Zwarts]

"Severus, help me naar het bed."Zei ze smekend tegen hem, ze knuffelde hem troostent."Sev, rouw niet te lang om mij."zei ze zachtjes."Ga door met je leve als ik weg ben, zorg voor ons kind, zoek van mij een part een andere vrouw om mee gelukig te worden, maar doe gene stomme dinge als ik er neit meer ben."zei z smekent, ze widle hellemaal neit dat hi een ande rnam maar hij emsot blivjen voor luthien

[Sneep]

"Je dochter ziet je graag en is bang je te verliezen, ze merkt ook dat je stervende bent, maar is bang om het je te vertellen." zei hij toen en keek Chris aan. Hij tilde haar meteen op en droeg haar voorzichtig naar het bet waar hij haar kalm inlegde. Hij nam zijn dochter van Andromeda over en legde haar naast de moeder. Zelf ging hij op een stoel zitten en keek naar de twee voor hem. In zijn hand had hij nog steeds zijn toverstok en keek in de ogen van Chris, hij wilde een spreuk op zijn vriendin uitproberen, maar durfde niet zo goed. In plaats daarvan begon hij met zijn wand te spelen. "Het is niet eerlijk..." zei hij toen en had het nog steeds moeilijk om zijn tranen te bedwingen.

[Christina Zwarts]

Christina legde Luthien dichterbij de muur en ging op haar zij liggen zodat als sEverus ook opz e zij gign hija chter haar kon liggen."kom bij me liggen Severus,  ik wil dat je me vast houd."Zei ze tegen hem, ze had Luthien tegen zich aangedrukjt, ze was bang dat vanavond haar laaste was dus wilde ze voor het geval dat in Severus izjn armen liggen, dan stierf ze op de beste plek die er voor haar was."ik weet dat ze bang is ik zie het in haar ogen.."

[Sneep]

Severus keek haar aan en ging stilzwijgend bij haar liggen. Hij nam haar zo dicht mogelijk in zijn armen en knuffelde haar. Nu hij hier zo met haar lag, liet hij uiteindelijk zijn tranen de vrije loop. Hij balde zijn vuisten en dacht na. Hij had er alles voor over om zijn vriendin weer te doen genezen. Zonder dat ze het zag, nam hij zijn wand, richtte dat op haar rug, op de hoogte van haar maag, en sprak erg stil een spreuk uit. Die spreuk moest ervoor zorgen dat Chris niet meer zou moeten overgeven en dat ze een kleine hoeveelheid binnen zou kunnen houden. Meer kon hij niet bedenken om haar een grotere kans op overleven te geven. "Je bent te jong om nu al te gaan..." zei hij tussen zijn tranen door en kuste haar zachtjes in de hals.

[Christina Zwarts]

Christina schoof Luthien voorzichtg op en draaide zich met haar gezicht naar sEverus toe, ze kiste zijn tranen zachtjes weg."ik doe er dan ook alles aan niet te gaan."Zei ze naar waarheid tegen hem en ze keek heme vnetje szuchtent aan zachjtes gaf ze hem weer een kusje.

[Sneep]

Severus zuchtte en sloot zijn ogen, hij wilde zijn tranen doen ophouden met stromen, maar dat ging aan geen kanten meer. Hij hoopte dat Luthien vast genoeg sliep om door hun ellende door te slapen, dat ze de angst van haar ouders niet hoefde te voelen en te zien. "Wil je me nu vertellen hoe je ziekte begonnen en geëvolueerd is?" vroeg hij zacht "Het is misschien de laatste kans die je zult hebben om geholpen te worden." zei hij en keek haar aan. Hij hield zo erg veel van haar dat hij het niet aan zou kunnen haar nu al te gaan verliezen aan een stomme ziekte.

[Christina Zwarts]

Christina legde zich dichter tegen hem aan en knuffelde hem."het begon als iets wat ik afscheepte als griep, koorts, buikpijn, overgeven na een week werd het erger en erger en dwong androemd me naar het holisto te gaan daar kregne we te hroen da t ik erg ziek was, en dat ik er elke dag wle digne bij zou krijgen...er was maar  1 soort medicijn en als da tneit gaat helpen dan weet je welw at er gebeurt, de dinge die ik mankeer zxij  constant ehoofdpijn, maagpijn en spuugen meoite met ademenen, buikpijn last van me darmen...en pijn in me borst."zei ze rusitg."mot je nog meer weten?" "hoe vind je luth trouwnes?"

[Sneep]

Sneep keek haar aan en onthield elk woord dat ze vertelde. "Luthien is een superlieve meid, maar ik heb liever dat je blijft praten over je ziekte, hoe onprettig het ook voor je is, ik wil alles erover weten dat je te binnen schiet... bv. Welk medicijn hebben ze bij je uitgeprobeerd enzo..." zei hij vastbesloten en keek haar aan. Hij vond het erg voor zijn vriendin, maar hij moest haar laten praten, als zij zou slapen, zou hij van alles en nog wat bedenken om bij haar uit te proberen en de ziekte een halt toe te roepen.