Sex, drugs & yeah, well, other stuff

[Mvr.Zwarts]

Sex, drugs and yeah, well, other stuff

Zweinstein is verleden tijd en onze geliefde helden uit de jaren 70 (ik heb het natuurlijk over Sirius, James, Peter, Remus etc.) hebben nu geen verplichtingen meer aan die saaie leraren. Ze merken al snel hoe ook buiten Zweinstein het leven leuk kan zijn. 

De losbandige Sirius Zwarts had nog niet echt een vast onderkomen, totdat hij Bobby Ludzik leerde kennen. Een buitenlandse student - wie gelukkig perfect Engels spreekt - wie een appartement van zijn ouders in een wijk in Londen heeft gekregen en die maar al te graag met Sirius wil delen. Al snel groeit er een vriendschap (met wat extra's) tussen de jongens.
Toen ze op een middag op weg waren naar het dorp, vonden ze een oude etalagepop in de sloot. Het ding leek hun wel geinig, dus namen ze de pop mee en kleedden ze haar aan om haar vervolgens in de woonkamer te zetten. Maar toen op een ochtend de pop vrolijk aan de ontbijttafel zat, was dat wel even schrikken. Mevrouw de etalagepop bleek een echt meisje te zijn. Maar waar ze vandaan kwam..?


Regels:
- Algemene forum en RPG regels
- Erotiek, geweld, etc. is toegestaan
- Het zijn dan wel personen in de meest dramatische leeftijdscatagorie, maar die hebben ook wel eens gewoon drama-loze lol, vergeet dat niet!

Rollen:

Sirius Zwarts: Mvr.Zwarts
Bobby Ludzik: Moonsel/Mvr.Zwarts
Christina Zwarts: hermelien2607
Severus Sneep: Judy
Liz: Mvr.Zwarts
Tomek Król: Setsuna

[Bobby Ludzik]

Bobby bestudeerde grondig het gezicht van Sirius. Wel of niet..? Na nog een slok genomen te hebben van een van de weinige boterbiertjes die ze nog hadden gooide hij toch maar al zijn kaarten op tafel. 'Oke, ik geef me over, laat die geweldige kaarten van jou maar eens zien,' zuchtte hij tegen Sirius, die aan de andere kant van de tafel zat. Dit was al het zoveelste potje dat hij slechte kaarten had, waardoor ze al een aantal keren ontploft waren, wat zwarte plekken op zijn tafeltje begon te geven. Misschien moesten ze van deze tafel maar gewoon de knalpoker tafel maken en moest hij maar een nieuwe bijzettafel zoeken. Hoewel dit er ook wel interessant uit zag. Bobby liet zich van de bank vallen en zat nu, met z'n rug tegen de bank leunend, op de grond.

[Sirius Zwarts]

Bobby leek er niet veel goeds meer in te zien en gaf toen de moed maar op. Meteen gooide Sirius triomfantelijk zijn kaarten op het aangebrande bijzettafeltje. 'Haha!' riep hij uit. 'Zie me daar maar eens mee te verslaan! Alweer een overwinning voor de geweldige Sirius.' Hij grijnsde breed en nam tevreden een slok uit het zoveelste flesje boterbier. 'Ik weet niet waar jij knalpoker hebt leren spelen, Bobby, maar je brouwt er weinig van.' Sirius, daarin tegen, had al vele malen knalpoker gespeeld met zijn vrienden op Zweinstein en zo de verfijnde technieken eigen weten te maken. Niet dat het zo'n héél moeilijk spel was, maar het vergde toch wel enige kennis. 'Dus jij doet morgen de afwas. Alweer,' gniffelde Sirius, terwijl hij zich in een kleermakerszit nestelde en nog een slok boterbier nam. De inzet van een potje knalpoker was meestal een huishoudelijke klus, maar soms - als ze in een gewaagde bui waren - ook gewoon een vreemde, stomme of gênante opdracht.

[Bobby Ludzik]

'Hmpf,' gromde Bobby. 'Kan ik dat niet inwisselen tegen wat anders?' Hij keek hoopvol naar Sirius en plakte er maar meteen een wenkbrauwwiebel achteraan. Hij krabbelde weer terug op de bank en ging languit liggen. 'Waar heb ik eigenlijk knalpoker leren spelen?' vroeg hij zich hardop af. Hijd acht even terug aan zijn tijd in Polen. Was het daar een keer dat hij het had leren spelen? Op zijn school? Van zijn ouders? Met een zucht kwam hij weer overeind. 'Nee, ik weet het niet meer,' zei hij droogjes terwijl hij opstond en zijn flesje mee nam naar de keuken. 'Wat eten we morgen eigenlijk?' Stiekem had hij wel weer zin in pannenkoeken, maar omdat het de vorige keer zo "gezellig" was geworden met pannenkoeken was hij bang dat Sirius meteen weer zou denken dat het hem alleen daarom ging. En nu Liz erbij was zou het dan wel érg anders gaan lopen. Bobby wist niet of hij daar wel zin in had.

[Sirius Zwarts]

'Hmm, misschien valt er nog wel iets te onderhandelen, als je braaf bent,' zei Sirius vertwijfeld. Hij legde zijn lege flesje boterbier op zijn kant op de grond en rolde het toen achter Bobby aan de keuken in. 'Jarenlange ervaring op Zweinstein, mijn jongen,' zei Sirius plechtig, op een soort van Perkamentus-achtige manier, maar dan opschepperig en niet nederig. 'Je moest eens weten hoe veel meisjes ik topless heb mogen zien door mijn goede pokerskills,' voegde hij er met een grijns aan toe. Het werkelijke getal stond eigenlijk maar op één, en het was nog een lelijk mens geweest ook, maar dat hoefde Bobby natuurlijk niet te weten. Sirius haalde zijn schouders op toen hem werd gevraagd wat ze morgen zouden gaan eten. 'Geen idee. Waar heb je zin in?'

[Bobby Ludzik]

'Oeh,' zei Bobby terwijl hij zijn hoofd om het hoekje van de keuken stak en naar Sirius wenkbrauwwiebelde. Hij gooide, nadat hij Sirius' flesje van de grond op had geraapt, de lege flesjes in een doos met meer lege flesjes en pakte twee nieuwe. 'Waar ik zin in heb?' Bobby dacht even na en zei terwijl hij neerplofte opde bank: 'pannekoeken, maar dan wel onschuldige.' Hij grijnsde even schaapachtig naar Sirius en kwam  er toen achter dat hij de boterbier flesjes niet open ahd gemaakt. Hij maakte een aanstalte om op te staan, maar bedacht zich toen dat hij een tovenaar was en trok zijn toverstok uit zijn broekzak om vervolgens, met een simpel tikje op de flesjes, de flesjes te openen.

[Sirius Zwarts]

'Pannenkoeken hè?' herhaalde Sirius. 'Ik vond die andere anders ook best lekker,' verklaarde hij onschuldig. 'Zeker nu jij de afwas moet doen, dat maakt het alleen maar aantrekkelijker...' Want hoewel het pannenkoeken-gevecht een aangename afloop had gehad, was het opruimen erna toch niet echt een pretje geweest, ook al waren ze tovenaars. (Sirius' schoonmaakspreuken waren namelijk ook niet altijd even effectief. De spreuken waarmee er juist een hoop rotzooi kwam, daar was hij beter in). Toen Bobby de flesjes had geopend, pakte hij de meest rechtse en zette die aan zijn lippen. Eigenlijk smaakte boterbier ondertussen ook maar naar water. Ze moesten eens een ander drankje vinden dat ze elke avond konden drinken.

[Bobby Ludzik]

'Als jij met pannekoeken gaat gooien, mag jij het opruimen,' knorde Bobby terug. Hoewel hij hun pannekoeken avontuur helemaal niet erg vond. Hij nam nog een slok van zijn boterbier en viel - nadat hij zijn flesje op de zwart geworden tafel had gezet - met een zucht achterover. 'Ik verveel me,' klaagde hij. 'Doe er iets aan!' Hij draaide zijn hoofd en keek pruillipperig naar Sirius. Er was de laatste tijd ook niet meer zoveel te doen. De nieuwigheid van Liz was er ook wel weer af. Waar was Liz trouwens? Hij had haar al een tijdje niet meer gezien, misschien was ze weer in een sloot gevallen tijdens het winkelen. Ze had erop gestaan dat ze nog wat meer kleren zou gaan kopen omdat ze de weinige kleren die ze nu had blijkbaar niet goed genoeg vond. Bobby vond de kleren die ze aanhad helemaal niet zo erg, maar hij had ze dan ook zelf, samen met Sirius, uitgezocht.

[Sirius Zwarts]

'Dan laat die pannenkoeken maar zitten,' mompelde Sirius, die niet wist of hij op het moment zelf wel de verleiding van pannenkoeken gooien zou kunnen weerstaan. Misschien was spaghetti nog wel een goed idee, hoewel je daarmee natuurlijk ook een grote zooi kon maken. Maar Sirius kon eigenlijk ook geen enkele soort eten bedenken waar je geen rotzooi mee zou kunnen maken. Toen Bobby klaagde dat hij zich verveelde, porde Sirius een keer in Bobby's buik. 'Zo beter?' vroeg hij, zonder al te veel overtuiging. Hijzelf verveelde zich eigenlijk ook best wel. En als hij ergens een hekel aan had, dan was het wel verveling. 'Ik ga naar de wc,' besloot hij toen maar. Niet dat hij nou zo nodig moest, maar dan had hij tenminste iets te doen.

[Bobby Ludzik]

'Mèhè,' klaagde Bobby zielig toen hij door Sirius in zijn buik gepord werd en uit zijn gedachten over Liz werd gehaald. 'Ik heb het al zo zwaar.' Toen Sirius op stond met de mededeling dat hij naar de wc ging greep Bobby zich aan zijn been vast. 'Nee, laat me niet alleen! Zeker in deze zware tijden,' dramatiseerde hij. Hij klampte zich met alle macht aan Sirius' been vast en liet zichzelf van de bank glijden, om zijn benen ook om Sirius' ene been te draaien. 'Blijf?' vroeg hij terwijl hij met puppyoogjes omhoog staarde. 'Of neem me maar mee, mag ook, zo lang je maar niet alleen laat!'

[Sirius Zwarts]

'Oh, arme Bobby toch,' zei Sirius, zogenaamd heel meelevend, maar ondertussen wel proberend het blok aan zijn been af te schudden. 'Als ik je alleen laat, betekent dat dat ik je dadelijk beneden van de stoep af kan gaan schrapen omdat je het raam uit bent gesprongen omdat de eenzaamheid zo ondragelijk was?' vroeg Sirius aan Bobby, die vervelend zwaar bleek te zijn toen hij probeerde naar de wc te lopen en dan ook niet veel verder vooruit kwam dan anderhalve meter. Hij zuchtte. 'In dat geval sleep ik je wel mee, want anders moet ik uit het raam pissen en da's ook geen mooi gezicht.' Of in de gootsteen in de keuken, maar dat was misschien niet zo smakelijk omdat er regelmatig borden in werden gewassen.

[Bobby Ludzik]

Bobby dacht even na, hij kon doen alsof hij uit het raam was gesprongen door gewoon buiten op de grond te gaan liggen, maar Sirius kennende zou die hem dan gewoon laten liggen en rustig zichzelf vermaken. 'Nou..' begon hij, maar stopte omdat Sirius zuchtte en hield braaf z'n mond. 'Dat veranderd de zaak,' mompelde hij daarna. 'Sleep me maar mee dan!' riep hij vrolijk terwijl hij met zijn hoofd tegen Sirius' been aan duwde alsof hij die kopjes gaf en knuffelde. Om het Sirius (en zichzelf) wat gemakkelijker te maken hupste hij zelf op neer zodat Sirius wat meer ruimte kreeg om vooruit te komen. 'Op daar de wc dan maar!' riep hij als een ridder te paard die op weg was naar het kasteel.

[Sirius Zwarts]

Sirius voelde zich lichtelijk als één of ander middeleeuws vervoersmiddel toen Bobby hem commandeerde om richting de wc te schuifelen. Gelukkig was het nog maar een klein stukje en kon hij zich vastgrijpen aan de zijkant van de deuropening om zich vervolgens zo naar de wc te slepen. Sirius kreeg een geamuseerde uitdrukking op zijn gezicht toen er een flinke plas water op de grond bij de douche bleek te liggen en zette vrolijk nog een stap verder naar voren, zodat Bobby met zijn bovenlichaam in het water zou belanden, maar hij mooi meteen voor de wc zou staan. Vervolgens ritste hij zijn gulp open en probeerde hij zich met zijn gezicht naar de wc toe te draaien, wat nog een heel karwei bleek te zijn met iemand aan je been.

[Bobby Ludzik]

Bobby had het te druk met zich vastklampen aan Sirius been om de plas water te zien aankomen. Toen hij opeens iets kouds, nats voelde bij zijn linkerzij keek hij eerst verontwaardigt naar Sirius, die niet - direct- de schuldige was omdat hij gewoon braaf zijn behoefte in de wc pot stond te doen. Zonder er verder over na te denken liet hij Sirius' been los en krabbelde overeind, toen zag hij pas de plas water die op de grond lag die waarschijnlijk afkomstig was van een enthousiaste douchbui. 'Oh,' mompelde hij nog steeds verbaast. Hij trok zijn shirt over zijn hoofd en gooide die richting de wasmand. Nouja, de hoop kleren die de wasmand voor moest stellen. Meteen maar even de was doen dan. Na een zwiepje van zijn toverstok begon de lading kleren zichzelf te wassen en daarna meteen op te hangen. Nog steeds shirtloos staarde hij wat doelloos in het rond. Wat zou hij nu eens kunnen doen, ohja, Sirius terugpakken... Hij graaide een zelfwassend shirt uit de berg kleren en gooide dat op Sirius hoofd. 'Hebben we allebei een bad gehad,' zei hij vrolijk grijnzend.

[Sirius Zwarts]

Sirius grinnikte even toen Bobby nogal verbaasd leek te zijn over zijn natte shirt. Hm, handig zo'n roommate die de was even voor je doet. Maar misschien had Sirius iets te vroeg gejuicht, want niet veel later voelde hij iets nats en zwaars op zijn hoofd belandden, dat vervolgens langzaam naar beneden gleed en met een natte plof op de grond belandde. De achterkant van zijn hoofd was nu besmeurd met wasmiddel, waardoor zijn haar waarschijnlijk later naar schoon wasgoed zou gaan ruiken. 'Leuk hoor,' mompelde Sirius, die zijn gulp weer dicht ritste en naar de wasbak liep om zijn handen te wassen en vervolgens het natte hoopje shirt bij de rest in de lucht te laten zweven, waar ze mooi uit konden druppen. Het leek nu net alsof het regende in de badkamer.

[Liz]

De zon scheen aardig hard buiten en Liz was blij dat ze steeds een winkel in kon duiken, want de pruik op haar hoofd ging vervelend kriebelen en jeuken als hij warm werd. In haar handen droeg ze drie tassen, alle drie gevuld met een hoop nieuwe kleren en wat andere dingen die ze nog wel eens nodig zou kunnen hebben. Zo kwam ze tot de ontdekking dat ze best wel van make-up hield en dat er meer leuke zonnebrillen waren dan ze had gedacht. Maar omdat ze geld had geleend van Bobby en Sirius - welke van de twee wist ze niet, want het geld had gewoon in een keukenla gelegen - moest ze nu rustig aan doen met haar inkopen, wilde ze haar onderdak niet kwijtraken. Toen ze haar laatste aankoop gedaan had - een rolletje pepermunt - besloot ze terug te keren naar huis.

[Christina Zwarts]

Christina liep haar huis, en dat van haar geliefde Severus Sneep uit. zE had haar broer nog niet vertelt dat ze al samen woonde want dat durfde ze niert, ze was blij dat ze bij Severus woonde en niet mer bij die vreselijke vader van haar."Ik ga aar Sirius!"riep ze nog 1x vanuit de deuropening zodat sEverus zou weten waar ze was en zich geen zorgen ging maken om haar. Rustig liep ze naar london, dat was maar zo'n 5 minuten van waar zij woonde vandaan, dus zo erg wast niet om te lopen, gelukig woonde sirius ook niet echt heel ver anders had lopen alsnog geen goed idee geweest, toen ze bij het huis kwam waar sirius leefde klopte ze rusitg op de deur en wachten ze tot hij open zou doen.

[Sirius Zwarts]

Sirius zag er ondertussen uit als een natte hond (en leek zo ook wel een beetje te ruiken, hoewel het wasmiddel de geur voor het grootste deel verdreef) en schudde een keer met zijn haar, zoals honden dat doen als ze net gezwommen hebben. 'Aaah, wasmiddel in mijn oog!' schreeuwde Sirius. Bij het schudden van zijn haar was er een sliert met wasmiddel besmeurd haar in zijn oog beland en dat begon nu lekker te irriteren. Op datzelfde moment hoorde hij vanuit de woonkamer geklop op de voordeur. Geweldige timing. Half blind en wrijvend in zijn oog, liep Sirius de badkamer uit en de woonkamer in, waar bij nog een poging deed om zichzelf een beetje te fatsoeneren. Helaas bleef hij er nog steeds als een huilende natte hond uit zien en deed hij maar gewoon de deur open. 'Oh, ben jij het!' zei hij opgelucht toen hij Christina voor de deur zag staan. Hij was namelijk al bang geweest dat het één of andere belangrijke gozer was die iets belangrijks en serieus af moest handelen.

[Sneep]

Sneep hoorde nog net wat zijn vriendin had geroepen en zuchtte even. Hij wist dat het geen zin had om haar tegen te houden, want hij wist maar al te goed dat Chris te erg aan haar broer was gehecht en dat hij daar nooit tussen kon komen. Hij aanvaardde het wel dat Christina af en toe naar haar broer ging, maar leuk vond hij het absoluut niet. Sirius was en bleef nog steeds zijn aartsvijand. Hij heeft nooit kunnen begrijpen dat The Marauders altijd achter hem aan hadden gezeten op school. Severus was wel blij dat hij nu samen met zijn vriendinnetje woonde en haar zo nog beter kon beschermen tegen die vader van der. "Wees voorzichtig!" riep hij nog na voor Chris de deur had kunnen dicht doen. Hij zou haar niet achterna gaan, althans nu nog niet. Hij had Christina al een paar leuke verdedigingstrucjes geleerd voor het geval hij niet op tijd bij haar zou zijn om der te helpen. Tot nu toe vond hij dat Chris het goed deed, dat verdedigen, maar hij had geen idee of zijn vriendin dat zelf ook wist. Ergens vroeg hij zich af wanneer Christina aan Sirius zou gaan vertellen dat ze bij hem woonde, want die sukkel zou er vroeg of laat toch achter komen dat hij onderdak bood aan zijn halfzus.

[Christina Zwarts]

"JAa ik ben het, verwacht je iemand anders?"vroeg ze toen verbaast maar ze glimlachte en kwam binnen."Sirius mag ik je erop wijzen dat je nu wel erg op je faunaat gedaante begint te lijken?"Vroeg ze ietwat sarcastich, ze overwoog het vandaag te zeggen over haar en severus, maar ergens durfde ze niet, misschien moest ze maar wachten tot ze getrouwd waren en 10 kinderen hadden ofsow, misschien moest ze het dan een keer aan haar broer vertellen."Zo wat doe jij zo al de laaste tijd?"Vroeg ze hem toen, ze streek haar donker bruine bijna zwarte haren naar achteren, ze had dezelfde ogen als sirius net zo grijs, ze glimlachte naar hem. "is alles ook goed met je?"

[Sirius Zwarts]

Sirius deed een stap achteruit om zijn zus binnen te laten en wreef het laatste restje wasmiddel uit zijn gezicht. Zijn ogen waren nog rood, maar hij kon tenminste weer zien. 'Oh ja?' zei hij lichtelijk verbaasd toen Christina hem er op wees dat hij wel erg honds leek. Hij rook een keer onder zijn oksels en vond het inderdaad niet echt menselijk ruiken daar. 'Hm, je hebt gelijk...' Zo lang hij maar geen vlooien kreeg, kon hij er nog wel mee leven. 'Nou, momenteel was ik de was aan het doen, zoals je misschien wel kunt ruiken. Bobby besloot om mijn haar en ogen ook maar even een wasbeurt te geven. Dus behalve dat meneer me nu half blind heeft gemaakt, is alles goed,' zei hij vrolijk. De delen met "Bobby" zei hij extra hard, zodat Bobby hem kon horen vanuit de badkamer. 'En met jou? Ook alles goed?'

[Sneep]

Severus liep naar zijn werkkamertje toe en begon te schrijven op een vel papier. Sinds kort zat hij bij de dooddoeners, maar had er Christina niet over vertelt. Niemand mocht het weten. Het dooddoenersteken stond al op zijn linker onderarm en die verborg hij elke dag zeer zorgvuldig. Toch wist hij dat hij zijn vriendin in vertrouwen moest nemen. Hij was er tenslotte ingeluisd door zijn vrienden en wilde de taken niet uitvoeren die de heer van het duister hem gaf. Chris zou hem misschien kunnen helpen, al wist hij niet echt hoe ze dat kon gaan doen. Hij hield zielsveel van der, dat stond vast. Hij is nog nooit zo verliefd geweest op een meisje als hij nu is op Chris. Zijn prille liefde voor Lily was hier echt niets bij vergeleken. Hij zuchtte even, hij wist dat hij beter geen geheimen kon hebben voor zijn vriendin als hij wou dat ze hem bleef steunen en bij hem bleef. Misschien kon hij maar eens langs gaan bij Perkamentus, de grootvader van zijn vriendin, het was tenslotte die zijn idee geweest om te doen wat zijn zwadderaarsvrienden deden.

[Christina Zwarts]

Christina knikte."Heel goed zelfs, ik ben het huis uit."Zei ze toen, ze twijfelde of ze zou zeggen met wie ze nu woonde, ze had sirius ook nooit vertelt dat ze een relatie had met Severus, alzou hij het vast wel opgemerkt hebben op zweinstein, aangezien ze zo veel bij hem rondhing."en ik zit erover te denken om een opleiding als schouwer te gaan volgen.'zei ze rustig, ze keeek hem aan, env roeg zich af wiebobby nou weer was."wie is bobby?"vroeg ze toen droogjes al had ze het vermoede dat sirius een nieuw vriendje had.

[Sirius Zwarts]

'Het huis uit? Zo zo, kleine Chrisje wordt groot,' zei Sirius met een overdreven lief stemmetje dat eerder bij een trotse moeder zou passen dan bij een oudere broer. 'Een schouwer, doe maar ruig! Beetje bad guys aftuigen, hè? Volgens mij rennen ze al hard weg als je ze alleen maar even boos aankijkt,' grapte Sirius en hij zette een grijns op. 'Volgens mij zou jij wel een goede schouwer kunnen worden ja. Of misschien ben jij juist wel het type dubbelspion,' voegde hij er niet geheel serieus aan toe. Hij ging er vanuit dat Christina altijd eerlijk haar eigen kant zou kiezen. Dubbelspion zijn, is ook zo eenzaam. 'Kende je die nog niet..? Bobby is m'n roommate hier. Momenteel staat hij óf de was te doen in de badkamer, óf ons af te luisteren.' Hij zei er niet bij dat Bobby ook half een "lover" van hem was, want dat was ook niet echt officieel zo. Ze klooiden maar gewoon af en toe wat met elkaar.

[Christina Zwarts]

Christina keek hem wat wantrouwig aan en had al zo het vermoede dat ze wat hadden met elkaar of gwn aanklote najah kon haar niet zo veel schele als haar broer maar gelukig was.'" jaa wie weet!"riep ze lachend over wat hij zei over schouwer. "Severus vind het ook een goed idee."Ze had niet echt door dat ze dit zei, en versprak haar dus ook per ongeluk toenz e erachter kwam wat ze ha gezegd hoopte ze maar dat sirius er niet zo veel achter zou denken ze rekte zich even uit en zuchte toen diep.

[Sirius Zwarts]

Sirius was blij dat Christina in ieder geval haar eigen leven leidde nu en niet meer vastzat aan het vervelende thuisfront van eerst, maar gewoon haar eigen stekkie had. Dat de naam "Severus" viel, was dan weer wat minder, omdat ze dus blijkbaar nog steeds met dat gedrocht om ging. En hij had eigenlijk altijd al gedacht dat het niet alleen vriendschap was, al dacht hij daar liever niet aan omdat alleen de gedachte hem al braakneigingen bracht. Ach ja, als ze maar gelukkig was en haar leven niet zou laten bepalen door zo'n afschraapsel van een vieze putdeksel als Secretus. Maar omdat Sirius net in een goed humeur was, besloot hij te doen alsof de naam Severus nooit gevallen was en begon hij over iets heel anders. 'Wil je misschien wat drinken of zo? En een koekje erbij. Misschien kan ik dan Bobby uit de badkamer lokken en hem aan je voorstellen.'

[Christina Zwarts]

"Dat zou allemaal wel fijn zijn ja."Glimlachte ze."Veral koekje!"(TaaRT ga je weer met je koekjes beginnen )
Ze glimlachte even naar haar broer en nam plaats p een stukje van de bank dat nog vrij was om te kunnen zitten, ze keek haar broer even lief en grijnzend aan ze had hem echt gemist, enm hoopte wat vaker langs te kunnen komen de laaste tijd.

[Sirius Zwarts]

Sirius grijnsde. 'Dat dacht ik al,' zei hij, terwijl hij naar het kleine keukentje liep dat grensde aan de woonkamer. 'Wat wil je drinken?' vroeg hij, terwijl hij twee glazen uit de kast pakte en alvast zocht naar de koekjestrommel. Er zaten nog maar vijf koekjes in en Sirius vroeg zich af of ze überhaupt nog wel te eten waren. Voor de zekerheid sprak hij een krakerigsheidspreuk over uit zodat ze in ieder geval weer lekker knapperig waren. Als ze dadelijk beide brakend boven de wc hingen, wist hij dat het tijd zou worden voor nieuwe koekjes. Maar aangezien koekjes het nooit lang overleefden bij Sirius, ging hij van het beste uit. Hij liep alvast terug naar de woonkamer om de koekjes op de kleine tafel te zetten bij de bank. 'We hebben niet zo heel veel meer, vrees ik. Wat pompoensap, één of ander dreuzeldrankje dat prikt op je tong en nog een paar flesjes boterbier.'

[Christina Zwarts]

"pompoensap is goed genoeg voor mij."Zei ze met een grote glimlach tegen sirius en ze keek hem aan, ze luste alles wat hij had maar pompoen sap vond ze toch wel het lekkerste van de ptie's die er waren ze keek hem glimalchend aan en zette zich goed neer."nog wat beleeft de laaste dagen?"Vroeg ze aan haar broer. Ze glimalchte en keek rustig om zich heen haar huis was schoner en neter ze had de mazzel dat zij en severus beide erg netjes waren erin.

[Sirius Zwarts]

'Eén pompoensap, komt eraan,' zei Sirius en hij liep half huppelend weer terug naar de keuken, om daar maar gewoon meteen de hele fles pompoensap mee te nemen, samen met de twee glazen. Hij plofte naast Christina neer op de bank en schonk voor hen beide een glas van het oranje drankje in. Toen Chris vroeg of hij nog iets mee had gemaakt de laatste tijd, moest hij even nadenken. Ja, eigenlijk best wel veel. Hij had Bobby leren kennen, een etalagepop tot leven zien komen en die vervolgens ook nog eens zo'n beetje in huis genomen en talloze voedsel-, kleding- en watergevechten gehad. Bovendien had hij nog een keer zijn vader weg moeten jagen van huis en was er een hele bijzondere band met Bobby ontstaan. Maar eigenlijk had Sirius weinig zin om dat állemaal te gaan vertellen, dus zei hij maar: 'Joah, gewoon wat geklooid hier. Een beetje genieten van de vrijetijd die ik momenteel heb vanwege de vakantie. Maar niet echt iets noemenswaardigs. Jij wel?'

[Liz]

Met haar tassen vol boodschappen en zuigend op een pepermuntje (die eigenlijk best wel heet was) liep ze door de straten. Het bleek nog best moeilijk te zijn om de weg terug te vinden, want ze was al drie keer de verkeerde straat in gelopen en kreeg de neiging om aan iemand de weg te vragen. Het probleem was alleen dat ze het adres van het appartement van Bobby en Sirius niet wist en ze waarschijnlijk bij de dreuzels ook niet zo bekend zouden zijn. Althans, Sirius en Bobby leken zich nauwelijks op straat te vertonen hier in de buurt en verschijnselden meestal gewoon overal heen waar ze heen wilden gaan. Ondertussen dat ze een oplossing voor haar probleem aan het zoeken was, bleek ze al in de goede straat te zijn beland. Verbaasd over haar eigen richtingsgevoel en blij dat ze de weg weer gevonden had, liep ze de trap naar het appartement op en klopte ze bij Bobby en Sirius op de voordeur.

[Sneep]

Severus stond op en dacht na of hij een briefje achter zou moeten laten voor Chris. Hij besloot het toch maar voor de zekerheid te gaan doen. Hij nam een vel Perkament en schreef erop dat hij op bezoek was bij Perkamentus om bij te praten. Dat hing hij deftig op aan de koelkast en liep toen naar de haard toe. Hij ging erin staan en met behulp van brandstof en de juiste woorden stond hij niet veel later in Albus zijn kantoor. Het leek alsof de oude man hem verwachtte en hij mocht gaan zitten in een stoel. Ze begonnen te praten over werk, maar ook over het feit dat hij nu dooddoener was en of Christina dat al of niet mocht weten.

[Christina Zwarts]

Christina draaide wat met haar glas pompoensap in het rond. Ze vond het moeilijk, maar ze wist dat ze Sirius nu écht moest gaaan vertellen dat ze was gaan samen wonen met Severus. Ze zuchten diep en dacht na hoe ze het beste het kon vertellen en hoe ze het beste kon beginnen. "Ik ehm, ben het huis uit gegaan."begon ze rustig. "Het was thuis niet meer te harde met pa, ik trok het er echt niet meer."ze zuchten diep. "Ik woon ook samen met iemand."zei ze toen voorzichtig. Ze betwijfelde of Sirius uberhaud wel wist dat Christina en Severus nog steeds met elkaar gingen en over Sirius niet al lang dacht dat ze weer uit elkaar waren ofsow. ze draaiden nog altijd rond met haar glas pompoensap en keek Sirius voorzichtig aan. Ze probeerde in te schatten of hij al wsit wat ze zou gaan zeggen. "Ik woon samen met Severus."zei ze toen maar snel. Ze nam aan dat Sirius hieruit wel kon opmaken dat zij en Severus nog altijd na ald ie jaren een stel waren. Ooit waren ze wel voor een paar maanden na een heftige ruzie uit elkaar geweest, maar toch waren ze weer terug bij elkaar gekomen al vrij snel. Dat had ze Sirius nooit leterlijk verteld maar ze had wel meerderen malen het geprobeert te laten doorschijnen en had het niet echt heel erg geheim gehouden ofsow dus ze nam aan dat Sirius het wel zou weten dat ze toch nog samen waren. Christina en Severus konden niet zonder elkaar dat was haar na die korte breuk wel duidelijk geworden. Ze keek Sirius rustig aan en hoopte maar dat hij niet al te boos werd. Ze wilde Severus niet kwijt, maar Sirius absoluut ook niet! ze haatte het gevoel dat ze tussen de twee moest kiezen. Maar nooit zou ze die keuze maken. Sirius was haar broer waar ze super veel van hield en Severus haar waren liefde, hij was de man waar ze de rest van haar leven mee wilden delen.

[Sirius Zwarts]

Eigenlijk begon hij pompoensap een beetje zat te worden, dus met enige tegenzin nam hij een slok van zijn glas. Het smaakte een beetje... stoffig? Kwam waarschijnlijk door het vruchtvlees. Of was het gewoon over de datum. Hij besloot zich eerst maar eens te concentreren op wat Christina te zeggen had. Gezien aan haar plotselinge nerveuze gedrag, was het niet veel goeds. Of in ieder geval niet veel dat Sirius onder "goed" zou verstaan. Toen ze het over samenwonen ging hebben, kon hij het onraad al bijna ruiken. Als ze bang was dat Sirius de persoon niet leuk zou vinden met wie ze zou gaan samenwonen, dan waren er maar weinig samenwoonpartners mogelijk. Wat hem betreft zou Christina met een giraffe samen gaan wonen, dat maakte hem allemaal niet uit, Maar één persoon kon hij niet uitstaan. Hij keek zijn halfzusje achterdochtig aan en toen ze de gevreesde naam uiteindelijk uit sprak, zette hij zijn glas iets harder dan nodig terug op de tafel. 'Nou, dat was een lekker sfeerbederver...'

[Christina Zwarts]

Gespannen wachten Christina de reactie van Sirius af. Ze schrok dan ook toen hij zijn glas met zo een harde klap neerzetten op tafel. "Sirius, ik hou van Severus. Severus houd van mij. Hij is super lief voor me, zorgt goed voor me. Hij heeft een baan gezocht zodat we samen konden wonen en ik thuis weg kon van pa, je weet best wat hij allemaal met me deed. Severus is echt zo slecht nog niet als jij denkt. Hij is echt super voor me."Zei ze rustig, in de hoop dat Sirius hierdoor minder voos zou worden. "ik ga al jaren met Severus ik dacht dat je er nu wel gewend aan zou zijn dat ik iet met hem heb."zei ze toen tegen hem ze zuchten en vond het erg jammer dat haar broer zo deed.

[Sirius Zwarts]

Hoe vaak hadden ze een soortgelijk gesprek als deze al wel niet gehad? Vijf keer? Tien keer? En altijd kwam het er op uit dat Christina haar liefde voor Sirius' grootste vijhand verklaard en Sirius dan kwaad riep dat dat misbaksel niet deugde en ze veel beter kon krijgen. Niet echt hun meest aangename gesprekken, maar tot nu toe had hij ze allemaal overleefd. Maar gezien het feit dat hij dus al wist hoe dit zou eindigen, was zijn humeur meteen omgeslagen en bekeek hij weer eens alles van de donkere kant. 'Bla, bla, lief voor me, bla,' aapte Sirius zijn halfzusje na op een sarcastisch toontje. 'Allemaal leuk en aardig, maar heb je er ook aan gedacht dat hij nou niet bepaald de meest LEGALE tovenaar is? Tuurlijk, hij tovert niet in het bijzijn van Dreuzels en hij gooit braaf zijn afval in de afvalbak in plaats van op straat, maar ondertussen brouwt hij wel weet ik veel hoeveel illegale toverdranken in zijn kerkertjes. Je weet zelf vast wel hoe geïnteresseerd hij is in Zwarte Magie. En dan kun je vast ook wel bedenken dat ik het niet zie zitten dat hij jou mee in dat wereldje sleept.' Hij sloeg zijn armen over elkaar. Stiekem hoopte hij dat Bobby dit allemaal niet zou horen, maar waarschijnlijk stond die nu met zijn oor tegen de deur gedrukt.

[Sneep]

Zijn gesprek met Albus draaide al snel uit op de veiligheid van Christina. Ze bekeken de voor en nadelen van Chris in te lichten over het feit dat Severus dooddoener was, er was ingesleept, met opdrachten meedeed, maar vooral ook de meest gevaarlijke positie had ingenomen. Severus werkte als dubbelspion. Hij gaf informatie van Voldemort en zijn plannen door aan Perkamentus en informatie van Perkamentus, de school en de orde aan Jeweetwel. Beide heren waren er rotsvast van overtuigd dat dit verzwijgen of dit aan haar vertellen beide erg gevaarlijk konden zijn. Uiteindelijk was het Severus zijn keuze als hij alles aan zijn vriendin vertelde of niet. Sev kreeg de goede wensen van Perkamentus, maar ook zijn steun en keerde al snel via de haard terug naar huis. Toen hij thuis kwam, had hij gehoopt zijn vriendin alweer te kunnen zien, maar dat leek geen goed idee geweest te zijn. Natuurlijk zat Chris nog steeds bij haar broer, als die naar ginds ging, duurde het altijd een behoorlijke lange tijd en meestal kwam ze geschrokken of overstuur of verdrietig terug. Dat kwam, omdat het gesprek van die twee weer over hem was gegaan. Sneep vatte dat zijn vriendin het moeilijk vond dat ze tussen twee vuren stond, maar overeenkomen met Sirius zou hij nooit.
Ondertussen gebruikte hij de tijd die hij nog over had, om rustig na te denken en dingen nog eens op een rijtje te zetten. Plots voelde hij zijn teken branden en verdwijnselde dan maar naar de heer van het duister. Hij herinnerde zich dat er op de koelkast nog steeds hetzelfde briefje hing voor zijn vriendinnetje 'Op gesprek bij Perkamentus, Love You! X'. Het eerste deel, was wel geen waar meer, maar hij had geen tijd gehad om er iets anders op te zetten. Zijn vriendin ging gelukkig niet ongerust zijn als ze thuis kwam en dat briefje zag hangen. Zijn blik ging de nieuwe kamer rond en hij herkende heel wat vrienden van hem: Arduin, de Van Detta's, Vleesschouwer, Ravenwoud, Korzel, Kwast, Malfidus, Narcissa, Igor Karkarov... De heer van het duister zag hij wat verder staan, maar die stond met zijn rug naar hun toe. Dat gaf iedereen de tijd om hun masker snel aan te doen. Het was nog steeds wennen voor de meesten dat ze dat masker aan moesten doen als ze naar HEM moesten komen of als ze klusjes moesten uitvoeren in ZIJN naam.

[Christina Zwarts]

Christina schudde haar hoofd. `Severus doet hellemaal niets illegaals Sirius, misschien maakt ie wel is een drankje wat niet mag oke, maar veder doet ie er niets mee! hij test het alleen maar uit of hij het kan maken."Zei ze toen een beetje boos ze vond het niet leuk als Severus onterecht van dingen werd beschuldigt. "En iedereen is wel in iets aparts wat niet hellemaal mag geintreseerd Sev, de ene bestudeerd moordenaars, de andere bestudeerd gevaarlijke wezens en de ander zwarte kunsten, maar dat betekend niet dat hij er ook daadwerkelijk wat mee doet! Severus is geen moordenaar Sirius! Hij houd van me, waarom zie je dat nou niet?Hij doet er juist alles aan om me te beschermen tgeen dooddoeners! en tegen allemaal gevaarlijke dingen zo als papa bijvoorbeeld!" Ze zuchte. "Waarom kan je niet gewoon blij voor me zijn?"Vroeg ze toen verdrietig, Ze wilde niets liever dan dat Severus haar een huwelijks aanzoek zou doen. Dat ze voor alijd samen bleven. Maar ze wilde niet dit eeuwige gedoe, ze wilde ook niet moeten kiezen tussen haar broer en Severus. De tranen stonden Christina nader. "Ik bepaal toch ook niet voor jou met wie je wel een relatie mag hebben en met wie niet. Sirius wen er nou is aan! Ik ga alvanaf ik 15 ben met Severus,je zou er na al die jaren toch eens gewend aan moeten zijn." ze schudde haar hoofd. "Severus betaalt ook de opleiding tot schouwer voor me."Zei ze toen. Christina was volledig onterft, had geen werk en dus ook totaal geen geld. Ze was blij dat Severus bereid was haar opleiding te betalen.


off: werkt sev al als leraar op zweinstein?

[Sneep]

off: ja, laat ons gewoon doen dat hij vrij vroeg gevraagd heeft om leraar te worden in vtzk, maar dat perkamentus hem toverdranken aanbiedt, omdat hij dus bang is dat sev teveel verleid zal worden... Doen we ook al dat Zwamdrift die voorspelling al gedaan heeft over Harry?

Sneep ging op zijn gebruikelijke plaats gaan staan en keek naar de heer van het duister die de cirkel was ingestapt en blijkbaar over iets aan het nadenken was. Niemand durfde hem te onderbreken in zijn overpeizingen, bang dat ze gemarteld of gedood zullen worden als ze dat wel deden. Na een tijdje begon Jeweetwel zacht te spreken. "We hebben meer volgelingen nodig en dan bedoel ik niet alleen tovenaars van het zuivere bloed. Hoe ver staat het met de onderhandelingen met reuzen?" Een man, Severus wist zijn naam niet meer gaf antwoordt. Het kwam erop neer dat de leider van de reuzen geïnteresseerd was, maar nog niet meewilde doen in de oorlog. Jeweetwel leek blij.
Severus bleef rustig staan, de kans dat er een vraag over Perkamentus of de school zou komen was groot, dus mocht hij zijn gedachten niet laten afdwalen naar Chris. Gelukkig was hij een schitterende Legimens en kon hij zijn gedachten afsluiten voor iedereen.

[Tomek Król]

Tomek liep over straat met een hutkoffer die overduidelijk loodzwaar was. Hij wist zelf niet eens meer wat hij er allemaal in had gestopt. De spullen waren in ieder geval belangrijk. Een kat liep hem de hele tijd al achterna. Hij had hem thuis willen laten aangezien hij nog wel eens op straat zou kunnen belanden, maar blijkbaar had het beest erop gestaan om met hem mee te gaan. Aan zijn pols hing een plastic zak met twee flessen drank uit de dreuzelwereld erin, die telkens tegen elkaar aan kwamen en een klingelend geluid voortbrachten. Een fles whiskey en een fles wodka. Zelf vond hij de wodka het lekkerst (maar misschien was lekker niet het goede woord), maar dat zat waarschijnlijk ook in zijn Oost-Europese aard... wat zou betekenen dat dat ook in die van Bobby zou kunnen zitten. Helaas. Als het goed was... hier links en dan zou hij er zijn. Hij keek naar de straatnaam. Foutief. Hij zette zijn hutkoffer naast zich neer en leunde tegen een muur. Hij gooide de sigaret die al bijna op was weg en stak meteen weer een nieuwe op. Hij zakte tegen de muur naar beneden. Damn. Waar was die straat nou weer? Aan de overkant van de weg zag hij een op het eerste gezicht vriendelijk uitziende man voorbij lopen dus stond hij meteen op. "Aria, let op mijn spullen, oké?" Hij legde het zakje met drank neer en ontving een miauw van zijn kat. "Thanks." Hij rende naar de overkant van de straat, terwijl hij een auto ontweek en wist perfect getimed voor de man te komen te staan. Timing was een belangrijk deel van het leven. Toen zag hij de man wat beter. Een luguber figuur. Jakkes. Was dat een dikke vogelspin op zijn hoed? Tomek besloot zich te vermannen."Excuseer, meneer, heeft u even?" vroeg hij op zijn meest vriendelijke toon, terwijl hij de spin probeerde te negeren. Als hij ergens bang voor was... "Wat moet je?" bromde de kerel. "Juist." Hij vroeg naar de hem de weg en kreeg hem nog uitgelegd ook, wonder boven wonder. "Dank u zeer." Tomek knikte naar de man en liep terug naar zijn hutkoffer, die er nog stond. Als Aria iets kon, was het wel spullen bewaken, alsof hij een hond was. En met hond bedoel ik dan rottweiler. Het beest was vals tegen mensen die het niet kende, tenzij Tomek in de buurt was. Dan was het een zachte kitten. Raar beest. Hij pakte zijn spullen weer op en ging nu de goede richting op. Terwijl hij liep rookte hij weer vijf sigaretten. Toen hij uiteindelijk voor de deur stond en zijn vinger een millimeter van de bel verwijderd had, bedacht hij zich ineens iets. Een kat had het de vorige keren ook niet goed gedaan. "Aria, dit is maar voor even," fluisterde hij. Hij fluisterde maar, voor de zekerheid. Hij pakte zijn toverstok en richtte deze op de kat. "Vera Verto." De kat veranderde in een beker en Tomek pakte hem op, opende de hutkoffer en stopte hem daar in. De toverstok stopte hij weg en zijn sigaret gooide hij ergens in de goot. Hij inhaleerde diep en belde aan.

[Sirius Zwarts]

'Ik zeg ook niet dat je niet met 'm samen mag wonen,' mokte Sirius. 'Ik zeg alleen dat ik 'm een ongelofelijke huichelachtige klootzak vind en dat als hij jou mee trekt in die troep van 'm, dat ik 'm dat niet snel zal laten vergeten. Je had niet eens bescherming nodig gehad als je niet met hem om was gegaan.' En dat had hij al zo vaak gezegd. Maar ja, het wilde er gewoon niet in bij dat koppige hoofd van d'r. 'En tr-' De bel. Lekker moment. Of trouwens, eigenlijk was het best een goed moment. Hij had namelijk geen zin meer in dit "gesprek" met Christina en besloot dus gewoon de deur open te doen. 'Oké, tot zover dit gesprek, blijkbaar,' zei hij, terwijl hij overeind kwam uit de bank. Het was allemaal leuk en aardig dat iemand hem uit het gesprek had gered, maar wat nou als de persoon aan de deur met nog vervelendere dingen kwam..? Hij herinnerde zichzelf eraan dat hij nog eens zo'n kijkgaatje in de deur moest maken, zodat hij kon zien of hij zin had om de deur open te doen of niet. Hm, misschien was er wel een spreuk voor zelfs... Zou hij eens na moeten kijken. Voor nu waagde hij de gok en opende hij gewoon de deur, die met het gekraak dat niets was in vergelijking met het Krijsende Krot, opende. Er stond een jongen voor de deur. Ongeveer Sirius' leeftijd, gokte hij. Maar de jongen kwam hem niet bekend voor. Misschien een vriend van Bobby? Zo goed kende hij hem ook weer niet, dus het zou hem niet verbazen als 'ie een hele vriendengroep had waar hij nooit over verteld had. 'Eh, hoi. Kan ik je ergens mee helpen?'

[Tomek Król]

Tomek wachtte in spanning af. Toen hoorde hij voetstappen die dichter bij de deur kwamen. "Oh, hoi." Hij zette zijn beste glimlach op maar intussen bekeek hij hem eens goed. Dit was Bobby niet, daarvan was hij overtuigd- Hij had dit figuur sowieso wel eens gezien op school. Hij was.... nouja, redelijk bekend. Berucht? En Bobby was het zeker niet. Hoe heette hij ook alweer? "Jij bent niet Bobby, of wel...?" Shit. Zat hij verkeerd? Was Bobby inmiddels verhuisd? "Ik ben Tomek Król en ik ben op zoek naar Bobby Ludzik, die zou hier moeten wonen." Opeens schoot het hem te binnen. "Oh, ik weet het- jij bent Sirius Zwarts. Ik heb behoorlijk veel over je gehoord." Kak, hij moest niet zo veel praten, maar dat deed hij altijd in dit soort situaties. Hij werd er gewoon zenuwachtig van. "Sorry, ehm, ehm, ik zal maar even het belangrijkste vertellen. Ik ben niet zo'n met de deur in huis vallen-typ." Jezus, weer overbodige informatie. Hij kuchte. "Ik ehm, ben dus een achterneef van Bobby en ik moet hem eigenlijk redelijk dringend spreken. Is hij thuis?" Shit. Die stomme hutkoffer stond achter hem en die verraadde de hele reden van zijn bezoek. Verdomme.

[Sirius Zwarts]

Sirius trok een wenkbrauw op. 'Nee, ik ben Bobby niet nee,' verklaarde hij, toen de jongen die conclusie zelf al voorzichtig had getrokken. Tomek Król, nooit van gehoord. Het klonk wel even Pools als de achternaam van Bobby, dus misschien was het verre familie of een vriend uit Polen? Dat verklaarde alleen niet dat de jongen Sirius' naam wist. Had de jongen misschien ook op Zweinstein gezeten? Of had Bobby over hem verteld? Hij had zijn huisgenoot eigenlijk nog nooit een brief zien versturen, dus hij vroeg zich af hoe hij dan contact had met andere mensen. En de jongen had "behoorlijk veel over hem gehoord", dus dan wist hij nog niet of dat nou kwam door Bobby of door zijn beruchte/befaamde status die hij op Zweinstein had gehad. Sirius hoefde alleen niet verder te gissen naar de relatie tussen de jongen en Bobby, want die werd al snel uitgelegd. Achterneef. Hm, ze leken niet echt op elkaar. Een beetje hetzelfde soort haar. Maar ja, achterneven hoefden natuurlijk ook niet op elkaar te lijken. 'Bobby is thuis ja,' antwoordde Sirius, terwijl hij de jongen nog eens goed in zich op nam. Hij was redelijk simpel gekleed. Gewoon dreuzelkleren, die Sirius ook vaak droeg sinds hij van Zweinstein was. En Tomek had een hutkoffer bij zich. Ging het om een dakloze? Dat moest Bobby dan maar regelen, want het was tenslotte zíjn achterneef. 'Ik zal 'm even voor je roepen, kom maar binnen anders.' Hij zette een stap achteruit, zodat Tomek binnen kon komen en riep vervolgens richting de badkamer: 'Bobby, bezoek voor je!'

Off: En toen hadden we het probleem dat Bobby's speelster pleite is... *Gaat contact zoeken*

[Tomek Król]

De angst dat Bobby inderdaad was verhuisd werd een beetje groter- totdat Sirius zei dat Bobby thuis was en Tomek moest zich inhouden geen opgeluchte zucht te slaken. "Mooi," wist hij eruit te krijgen. Hij bedoelde eigenlijk meer iets van 'godzijdank' of nouja, hij wilde eerder een vreugdedansje doen. Hij glimlachte iets te vrolijk toen Sirius hem zei dat hij binnen mocht komen. Hij sleepte de hutkoffer achter zich aan en liep mee naar binnen. Hij keek om zich heen. Dus dit was de hal... Hij durfde niet echt verder mee te lopen naar binnen. Hij kon af en toe nonchalant overkomen, maar meestal was hij dan ook dronken of in ieder geval een tikkeltje aangeschoten. Dronken werd hij niet gauw... het was bijna alsof hij daar immuun voor was. Maar ja, de laatste tijd dronk hij ook niet meer zo veel. Hij moest immers geld besparen voor het geval dat hij op straat zou belanden. Bovendien, veel vrienden om mee te zuipen had hij niet, en je in je eentje bezatten was ook zo triest. Vooral ook gewoon niet leuk. Hij bekeek Sirius nog eens. Vaak had hij hem niet rond zien lopen op school. Waarschijnlijk omdat hij zelf altijd naar de grond keek en anders in de bibliotheek verscholen zat. Toen hij in de woonkamer stond bleef hij gewoon staan. Zitten durfde hij niet. Hij bekeek het interieur. Interessant.

[Bobby Ludzik]

Nog steeds shirtloos stapte Bobby de badkamer uit. Hij had er alleen even niet bij nagedacht dat bezoek niet betekende dat het bezoek was waarbij hij shirtloos de kamer in kon komen lopen. Dadelijk was het de koningin of zo. (Niet dat dat erg waarschijnlijk was, maar stel je eens voor... Zou hij daar staan in zijn blote bovenlijf). Gelukkig voor hem bleek het geen uitermate deftig bezoek te zijn, maar gewoon een jongen die hem erg bekend voor kwam, al wist hij niet meteen wie het was. De jongen stond nogal onwennig in de hal en leek zich niet bepaald op zijn gemak te voelen. Zijn hutkoffer verraadde al een beetje de reden van zijn bezoek, maar daar had Bobby nog niet echt bij nagedacht. Hij dacht eigenlijk meer aan de grote berg vuile was die zich midden in de woonkamer bevond en af en toe als poef fungeerde en hij realiseerde zich dat het aanzicht van die berg misschien wel erg onsmakelijk was voor een buitenstaander. Nou ja, het was nu toch al te laat voor een nette introductie mét shirt en schone huiskamer, dus kon hij zich beter maar gewoon op het bezoek richten. 'Hallo, kan ik iets voor je doen..?' vroeg hij maar voorzichtig, omdat hij ook niet echt wist wat hij moest zeggen. Hé, wacht eens even... Had hij die rechte neus en dat dikke haar niet al veel vaker gezien? 'Tomek?' vroeg hij voorzichtig. Was het nou echt Tomek Król die hier in zijn woonkamer stond? Die had hij ook al in tijden niet meer gezien. Tomek was namelijk wél naar Zweinstein gegaan en Bobby was pas na zijn opleiding in Polen naar Engeland gekomen, omdat hij er zoveel goede dingen over hoorde. Hij had alleen geen idee hoe zijn verre familie hem hier gevonden had.

[Tomek Król]

"Ahh, hoi," sprak Tomek op zenuwachtige toon toen de man met ontbloot bovenlijf de kamer binnenliep. Hij was dolblij toen Bobby hem leek te herkennen. Stel je toch eens voor dat hij had moeten bewijzen dat hij Tomek Król was. Dan had hij zijn paspoort moeten laten zien en alles natuurlijk- in zijn paranoïde hoofd tenminste. "Ik heb iets meegenomen voor je, om je mee om te kopen." Hij stak de plastic zak met de whiskey en wodka van topkwaliteit naar voren. "Want ik heb een probleempje... Je herinnert je Magdalena en Janek, AKA mijn ouders, nog wel toch? Die hebben me de deur uitgeschopt." Oh, wat haatte hij dit. Hij haatte het om zo lang te moeten praten en al helemaal om rechtdoorzee te zijn. Hij was zelf liever het mysterieuze type dat niet te veel praatte- vooral omdat hij nooit zo veel te vertellen had. Hij was gewoon een zenuwachtig typ. Hij had er misschien zelf eerst een fles wodka door moeten knallen voor hij hier kwam. Dan wat deodorant en een pepermuntje en niemand zou ergens wat van weten. Maar voor zulke gedachten was het nu te laat. Jezus, hij kon nu wel een sigaretje gebruiken, maar hij wist niet hoe Bobby over rokers dacht. Hij had hem al behoorlijk lang niet meer gezien of gesproken, vooral aangezien hij zelf nooit naar Polen ging. Het liefst zag hij dat land nooit meer terug. "Ik ben al bij drie familieleden wiens namen ik liever niet wil noemen geweest, maar ze wilden me niet hebben..." En nu kwam het moeilijkste gedeelte. Hij merkte dat zijn handen begonnen te trillen en verstopte ze achter zijn rug. "Dus ik vroeg me af... zou ik, ehm, hier een tijdje kunnen verblijven? Gewoon totdat ik iets gevonden heb. Ik slaap wel op de bank. Of op de vloer, wat jij wil. Drie nachten op een stationsbankje en je kunt alles aan." Hmm, misschien had hij dat laatste niet moeten zeggen. Misschien klonk dat iets te aandachtstrekkerig.

[Bobby Ludzik]

Oké, dat was... onverwachts. Bobby wierp een blik op de plastic zak, die twee flessen drank leek te bevatten. Hij was niet makkelijk om te kopen, maar hij had wel een goed hart, dus dan was omkopen vaak ook niet eens nodig. Bovendien was hij ook nog redelijk gevoelig voor "zielige verhalen", dus dat had Tomek ook mee. Hij had alleen niet zo veel met zijn familie. Het was een geluk dat hij de namen van Tomeks ouders nog wist, omdat hij die laatst nog ergens had gezien in een verdwaald fotoboek. Tomek zelf herinnerde hij zich gelukkig nog wel goed. Vroeger hadden ze wel eens als kleine jongens soldaatje gespeeld en hutten gebouwd. Waarschijnlijk waren ze beide sindsdien erg veranderd, maar familie was familie. Zelfs Bobby moest dat toegeven. Bovendien kon hij hem toch niet zomaar op straat zetten? Het was niet bepaald warm buiten en het was voor een tovenaar moeilijk om ongezien één of andere warmtebron te toveren zonder dat Dreuzels achterdochtig werden. Bobby vroeg zich alleen wel af waaróm Magdalena en Janek hun zoon uit huis hadden gezet. Was het zó'n vervelend rotjoch geworden in de loop der jaren? Hij wierp een blik op Sirius, die verder nog niets had gezegd, maar kon weinig van hem af lezen. Officieel was het nog altijd Sirius' appartement, want die was er het eerst komen wonen (ook al betaalden ze nu beiden evenveel huur elke maand), dus kon hij nu moeilijk een volmondig "ja" geven zonder eerst te overleggen. 'Sirius?' vroeg hij dan ook met een vragende blik aan zijn huisgenoot.

[Sirius Zwarts]

En jawel, Sirius' vermoeden was kloppend geweest. De jongen - die familie van Bobby bleek te zijn - had inderdaad geen plek meer om te leven en kwam nu bij hen aankloppen. Familie was meestal het eerste waar mensen het dan probeerde, bij gebrek aan vrienden. Althans, als Tomek goede vrienden had gehad, dan zou hij hier waarschijnlijk nu niet staan met zijn flessen drank en grote hutkoffer. Bobby was geen naaste familie, dacht hij, want ze hadden niet dezelfde achternaam en het leek even te duren voordat Bobby de jongen herkende. Het was een beetje een zielig verhaal wat de jongen vertelde, maar gezien het feit dat hij er ook nogal verlegen en zielig uit zag, zou het hem niet verbazen als hij gewoon de waarheid sprak. Hij had alleen niet verteld waarom hij bij zijn ouders eruit getrapt was. Als het een vervelende kerel was, dan hoefde Sirius hem niet in huis eigenlijk. Maar misschien waren het wel zijn ouders geweest, die idioot gedrag vertoonden. Net als bij Sirius het geval was geweest, maar dan had Sirius het huis vrijwillig verlaten. Bobby wist duidelijk niet wat hij met de situatie aan moest en keek daarom Sirius vragend aan. Hij haalde eerst zijn schouders op, maar bedacht zich toen en zei: 'Van mij mag je sowieso vannacht wel blijven slapen. Als je niet lastig bent, dan misschien wel langer. Maar dat zien we dan wel.' Hij had tenslotte zelf ook ooit zo voor de deur gestaan bij James' ouders en die hadden hem een heel jaar laten blijven. Hij betwijfelde het of de jongen geld had, maar dat zouden ze dan maar moeten zien. Moest 'ie maar een baantje nemen, die waren hier in de buurt vast nog wel te krijgen. Hij keek even naar beide Polen, die allebei nogal onwennig tegenover elkaar stonden.

[Tomek Król]

Bobby zei niet veel. Niets, eigenlijk. Dat beangstigde Tomek. Hij zou bijna zijn hutkoffer weer gepakt hebben en weggerend zijn als Bobby uiteindelijk zijn mond niet zou hebben opengetrokken. Tomek herinnerde zich bar weinig van Bobby. Was hij spraakzaam of niet? Wat hij hieruit opmaakte was dat hij dat niet was. Maar hij kon het mis hebben natuurlijk... Hij zag er wel uit alsof hij veel nadacht. Maar als een in zichzelf gekeerd type zag hij er nou ook weer niet uit- in tegenstelling tot Tomek zelf. Hij keek naar Sirius en van Sirius weer naar Bobby, totdat Sirius sprak. Het leek net alsof zijn hart stil stond, maar toen Sirius hem zei dat hij vannacht in ieder geval mocht blijven, was het alsof zijn hart ineens weer werkte. Hij had natuurlijk nooit een hartstilstand meegemaakt, maar hij dacht dat het zo voelde. "Heel erg bedankt. Echt. Jezus. Dank je." Het was alsof er een last van zijn schouders viel. Een hele zware last. Een drietonner of iets. "Trouwens... voordat jullie denken dat ik zo lastig was thuis... dat is niet zo. Ik, ehm, wilde graag de dreuzelwereld verkennen, maar dat mocht niet. Dus het was of voor een bepaald vak gaan leren, of het huis uit. En ik wilde gewoon een jaartje werken. Sorry als ik te veel praat, maar ik vond dat jullie dat even moesten weten- niet dat jullie denken dat ik een drugsverslaafd rotkind was of zo." Hij had eigenlijk wel zin om even te gaan liggen. Of zitten op z'n minst. Eindelijk weer eens iets zachts onder dat mooie kontje van 'm. Maar dat vond hij nog steeds te imposant. Hij ging pas zitten als hem gevraagd werd of hij dat wilde. Of als het hem opgedragen werd, natuurlijk.

[Bobby Ludzik]

Bobby had net nog getwijfeld of hij zijn achterneef wel in huis wilde, maar toen hij de opluchting van de jongen zag, was hij blij dat ze er toch maar mee ingestemd hadden. Al was het voorlopig maar voor een nacht. Nu kwam ook de uitleg waaróm Tomek uit huis getrapt was. Blijkbaar was zijn plan toch niet helemaal volgens plan gegaan. Want als hij gewerkt zou hebben, had hij hier waarschijnlijk nu niet gestaan. Maar meteen een heel huis betalen als je nog niet eens een baan gevonden hebt, was ook niet echt makkelijk of zo. En een baan vinden als je geen huis hebt, dat leek hem ook niet een makkelijke opgave. Hij hoopte wel dat Tomek inderdaad niet tot last zou zijn en dat ze hem nog de deur uit zouden krijgen als hij dat wel bleek te zijn. Niet dat ze dadelijk aan een huisgenoot die geen huur betaalde vast zaten. Het was ook niet echt een groot appartement waar ze in leefden - zeker niet nu Liz ook nog eens geen etalagepop bleek te zijn, al wist Tomek dat waarschijnlijk nog niet - dus een extra huisgenoot was sowieso krap. Maar als hij bereid was om op de bank of zelfs de vloer te slapen, dan kon het wel, toch? Sinds Liz een bed nodig had, sliepen Bobby en Sirius op dezelfde kamer en dan was er eigenlijk ook alleen de vloer, badkuip of bank over. Misschien dat ze nog ergens een bed vandaan konden toveren... Letterlijk. Bobby grijnsde even toen Tomek begon over "een drugsverslaafd rotkind", omdat dat inderdaad in zijn hoofd opgekomen was. 'Dus je hebt nog geen werk gevonden?' vroeg Bobby toen maar, om de conversatie gaande te houden. Voordat Tomek kon antwoorden, echter, zei hij: 'Je jas kun je trouwens in de hal ophangen. En neem een zit. Iets te drinken misschien?'

[Liz]

Het zat in Liz aard - althans dat vermoedde ze - dat ze nieuwsgierig was. En toen er een persoon met een erg tovenaars-achtige hutkoffer richting het huis van Sirius en Bobby liep, ging ze snel bij de voordeur (waar ze net eigenlijk naar binnen had willen stappen) weg en verstopte ze zich in de bosjes. De jongen liep nu inderdaad naar de voordeur van nummer 9 en niet veel later was er aangebeld en zag ze dat Sirius de deur open deed. De twee jongens leken elkaar niet te kennen. Later hoorde ze dat het een bekende van Bobby was. Of het was in ieder geval iemand die Bobby nodig had, te horen aan de kreet van Sirius het huis in. Ze kon niet veel verstaan van wat de mannen zeiden en al helemaal niets meer toen de deur dichtgegooid werd. Hm, dan maar gewoon naar binnen gaan. Ze wist verder toch niet wat ze hier nog moest doen en in de bosjes zitten was niet echt haar favoriete bezigheid. Bovendien zou ze binnen gewoon kunnen vragen wie de onbekende gast was en wat hij allemaal kwam doen. Ze streek haar rokje glad en stapte met haar handen vol tassen kleding naar de voordeur, waar ze geduldig op de bel drukte. Misschien zouden Bobby en Sirius haar nog eens een sleutel toevertrouwen.

[Tomek Król]

Tomek schudde zijn hoofd. "Bij sollicitatieformulieren moet je altijd je adres invullen en... tsja. Ik heb een aantal keer gewoon het adres van m'n ouders ingevuld, maar meestal gooiden ze de brieven gewoon weg... of ze hielden ze gewoon achter of iets. Volgens mij kan het ze niet zo veel schelen hoe het met me gaat." Het was ook wel zo. Ze waren dolblij geweest toen hij naar Zweinstein was gegaan. In de vakanties bleef hij zelf ook het liefst daar en dat zagen zijn ouders ook liever. Konden ze verder met hun leven en dat van Tomek's kleine broertje, die hopelijk betere prestaties zou leveren dan Tomek. Ze zagen hem als een foutje. En dat was hij eigenlijk ook wel. Het was nooit de bedoeling geweest dat hij geboren zou worden. "En een zwerver geven ze niet graag werk, ook al zou dat de maatschappij wat helpen. Ach ja." Hij haalde zijn schouders op. Hij knikte op wat Bobby zei. "Oké, dank je." Hij wilde zich omdraaien, maar bedacht zich. "Waar kan ik mijn hutkoffer kwijt, trouwens?" Vervolgens knikte hij nogmaals. "Heb je toevallig pompoensap? Het is een eeuwigheid geleden dat ik dat gedronken heb. Anders is water ook goed, hoor. Veeleisend ben ik niet, maak je geen zorgen." Hij wilde nu gewoon niet tot last zijn. Hij mocht niet tot last zijn. Hij moest zich goed gedragen en de kat die in zijn tas zat moest voorlopig een beker blijven. Hij wist niet hoe Bobby en Sirius over katten dachten, laat staan de paspop waar hij nog geen weet van had. Toen ging de deurbel. Hij wilde zich meteen omdraaien en voorstellen de deur open te doen, maar hij bedacht zich. Hij kende niemand die zij kenden. Toch maar even voorstellen de deur te openen. "Moet ik open doen?"

[Sirius Zwarts]

Niet echt een lekker lopende relatie met zijn ouders dus. Misschien leken die neef van Bobby en hijzelf nog wel meer op elkaar dan hij in eerste instantie gedacht had. 'Nou, voorlopig kun je misschien nog wel dit adres invullen,' stelde Sirius voor. 'Zolang je je gedraagt natuurlijk,' voegde hij er met een grijns aan toe. Als Tomek een baan zou krijgen en hij zou een aangename huisgenoot blijken te zijn, zouden ze misschien wel iets van meer permanente aard kunnen regelen met hem. Misschien zelfs wel een groter appartement, want met zijn vieren - ze konden moeilijk Liz (die niet eens wist wie ze zelf was ) de deur uit gooien omdat ze nog niet echt in staat was een baan te nemen - was het misschien toch wel een beetje krap hier. Desnoods de boel verbouwen, maar dat zouden ze dan nog wel zien. 'Zet je koffer maar in de hoek van de kamer of zo,' antwoordde hij, gebarend naar een hoek die nog niet gevuld was met spullen of rotzooi, achter de bank. 'Pompoensap hebben we in overvloed. Ik begon er zelf net een beetje uitgekeken op te raken.' Omdat hij zojuist nog drinken ingeschonken had voor Christina en hemzelf, stond de fles nog op tafel. Met een zwiep van zijn toverstok haalde hij een extra glas uit het keukenkastje en liet hij die landen op de tafel. 'Schenk zelf maar in hoeveel je wilt.' Het was namelijk niet zo dat pompoensap duur was of zo. Hij herinnerde zichzelf eraan dat Christina nog steeds op de bank zat. 'Oh, en dat is Christina trouwens. Die woont hier niet maar is hier wel vaak,' stelde hij zijn halfzusje voor. Waarom hij niet zei dat ze zijn halfzusje was, wist hij ook niet, maar dat maakte verder ook niet echt iets uit. Hij was lichtelijk verbaasd de bel te horen. Het werd wel erg druk zo. Helemaal vergeten dat Liz niet thuis was geweest, zei hij: 'Laat maar, ik doe wel open.' En liep naar de voordeur om open te doen. Een volbeladen Liz voor de deur herinnerde hem er aan dat ze inderdaad nog een huisgenoot hadden. 'Oh, hallo,' groette hij haar, terwijl hij een stap achteruit deed. 'Gaan winkelen?' vroeg hij, gebarend naar de tassen die ze vast had. Van wiens geld had ze dat nou weer betaald? Ze zou het toch niet gestolen van iemand hebben..?