Sex, drugs & yeah, well, other stuff

[Liz]

Het zat in Liz aard - althans dat vermoedde ze - dat ze nieuwsgierig was. En toen er een persoon met een erg tovenaars-achtige hutkoffer richting het huis van Sirius en Bobby liep, ging ze snel bij de voordeur (waar ze net eigenlijk naar binnen had willen stappen) weg en verstopte ze zich in de bosjes. De jongen liep nu inderdaad naar de voordeur van nummer 9 en niet veel later was er aangebeld en zag ze dat Sirius de deur open deed. De twee jongens leken elkaar niet te kennen. Later hoorde ze dat het een bekende van Bobby was. Of het was in ieder geval iemand die Bobby nodig had, te horen aan de kreet van Sirius het huis in. Ze kon niet veel verstaan van wat de mannen zeiden en al helemaal niets meer toen de deur dichtgegooid werd. Hm, dan maar gewoon naar binnen gaan. Ze wist verder toch niet wat ze hier nog moest doen en in de bosjes zitten was niet echt haar favoriete bezigheid. Bovendien zou ze binnen gewoon kunnen vragen wie de onbekende gast was en wat hij allemaal kwam doen. Ze streek haar rokje glad en stapte met haar handen vol tassen kleding naar de voordeur, waar ze geduldig op de bel drukte. Misschien zouden Bobby en Sirius haar nog eens een sleutel toevertrouwen.

[Tomek Król]

Tomek schudde zijn hoofd. "Bij sollicitatieformulieren moet je altijd je adres invullen en... tsja. Ik heb een aantal keer gewoon het adres van m'n ouders ingevuld, maar meestal gooiden ze de brieven gewoon weg... of ze hielden ze gewoon achter of iets. Volgens mij kan het ze niet zo veel schelen hoe het met me gaat." Het was ook wel zo. Ze waren dolblij geweest toen hij naar Zweinstein was gegaan. In de vakanties bleef hij zelf ook het liefst daar en dat zagen zijn ouders ook liever. Konden ze verder met hun leven en dat van Tomek's kleine broertje, die hopelijk betere prestaties zou leveren dan Tomek. Ze zagen hem als een foutje. En dat was hij eigenlijk ook wel. Het was nooit de bedoeling geweest dat hij geboren zou worden. "En een zwerver geven ze niet graag werk, ook al zou dat de maatschappij wat helpen. Ach ja." Hij haalde zijn schouders op. Hij knikte op wat Bobby zei. "Oké, dank je." Hij wilde zich omdraaien, maar bedacht zich. "Waar kan ik mijn hutkoffer kwijt, trouwens?" Vervolgens knikte hij nogmaals. "Heb je toevallig pompoensap? Het is een eeuwigheid geleden dat ik dat gedronken heb. Anders is water ook goed, hoor. Veeleisend ben ik niet, maak je geen zorgen." Hij wilde nu gewoon niet tot last zijn. Hij mocht niet tot last zijn. Hij moest zich goed gedragen en de kat die in zijn tas zat moest voorlopig een beker blijven. Hij wist niet hoe Bobby en Sirius over katten dachten, laat staan de paspop waar hij nog geen weet van had. Toen ging de deurbel. Hij wilde zich meteen omdraaien en voorstellen de deur open te doen, maar hij bedacht zich. Hij kende niemand die zij kenden. Toch maar even voorstellen de deur te openen. "Moet ik open doen?"

[Sirius Zwarts]

Niet echt een lekker lopende relatie met zijn ouders dus. Misschien leken die neef van Bobby en hijzelf nog wel meer op elkaar dan hij in eerste instantie gedacht had. 'Nou, voorlopig kun je misschien nog wel dit adres invullen,' stelde Sirius voor. 'Zolang je je gedraagt natuurlijk,' voegde hij er met een grijns aan toe. Als Tomek een baan zou krijgen en hij zou een aangename huisgenoot blijken te zijn, zouden ze misschien wel iets van meer permanente aard kunnen regelen met hem. Misschien zelfs wel een groter appartement, want met zijn vieren - ze konden moeilijk Liz (die niet eens wist wie ze zelf was ) de deur uit gooien omdat ze nog niet echt in staat was een baan te nemen - was het misschien toch wel een beetje krap hier. Desnoods de boel verbouwen, maar dat zouden ze dan nog wel zien. 'Zet je koffer maar in de hoek van de kamer of zo,' antwoordde hij, gebarend naar een hoek die nog niet gevuld was met spullen of rotzooi, achter de bank. 'Pompoensap hebben we in overvloed. Ik begon er zelf net een beetje uitgekeken op te raken.' Omdat hij zojuist nog drinken ingeschonken had voor Christina en hemzelf, stond de fles nog op tafel. Met een zwiep van zijn toverstok haalde hij een extra glas uit het keukenkastje en liet hij die landen op de tafel. 'Schenk zelf maar in hoeveel je wilt.' Het was namelijk niet zo dat pompoensap duur was of zo. Hij herinnerde zichzelf eraan dat Christina nog steeds op de bank zat. 'Oh, en dat is Christina trouwens. Die woont hier niet maar is hier wel vaak,' stelde hij zijn halfzusje voor. Waarom hij niet zei dat ze zijn halfzusje was, wist hij ook niet, maar dat maakte verder ook niet echt iets uit. Hij was lichtelijk verbaasd de bel te horen. Het werd wel erg druk zo. Helemaal vergeten dat Liz niet thuis was geweest, zei hij: 'Laat maar, ik doe wel open.' En liep naar de voordeur om open te doen. Een volbeladen Liz voor de deur herinnerde hem er aan dat ze inderdaad nog een huisgenoot hadden. 'Oh, hallo,' groette hij haar, terwijl hij een stap achteruit deed. 'Gaan winkelen?' vroeg hij, gebarend naar de tassen die ze vast had. Van wiens geld had ze dat nou weer betaald? Ze zou het toch niet gestolen van iemand hebben..?