Moonstruck: Alternative Universe

[Blaise Laurant]

"Ach stik erin James, ik kan je toch niet duidelijk maken wat er belangrijk is in deze wereld- zoals schone longen bijvoorbeeld. Roken heeft veel meer invloed op je longen als meerookt, en ook jij weet dat donders goed! Maar je bent zo'n imbeciel die alleen zijn gelijk wil halen dat je alle logica van je afgooit. Als er iemand hier een mongool is ben jij het wel." Blaise stampvoette naar binnen en nam met opzet de stoel tegenover James. Toen deze opschoof, deed Blaise hetzelfde. "Ga jij maar niet tegenover míj zitten, kneus!" Blaise keek grijnzend naar James. Hij zou deze strijd winnen... dat wist hij zeker. Al had hij zich wel even laten gaan net. Hij had altijd van die momenten waarop hij niet goed nadacht als hij ruziede met James...

[Katsu Eijben]

Waar was hij in echt terrecht gekomen?  Sinds wanneer kibbelde leraren elkaar zo af? Het was toch juist logisch dat men samen zou werken? Misschijn moest hij deze vergadering maar de kat uit de boom kijken voordat ook hij met Jan en alleman ruzie kreeg. Nu hij er over nadacht was die James dus wel lekker bezig! Ruzie met een ex, ruzie met een mede leraar. Hij zou wel voorhem oppassen. Rustig liep hij naar binnen en ging hij ergens ver van die twee vandaan zitten en wachtte geduldig af.

[Daniëlla Kras]

Daan kwam ook net zo stil de vergaderzaal in, ze was moe van een van een lange week werken aan het kunstproject met de kinderen.Ze begroette iedereen even maar negeerde James zoals gewoonlijk en ging tegenover Katsu zitten de ze nog niet kende. " U moet de nieuwe leerkracht wiskunde zijn" glimlachte ze veie de lijk en ging even met hem in gesprek, waarin ze zich netjes voorstelde etc.

[Jacob Oberst]

Jacob nam ook plaats en wachtte tot de ruimde volgestroomd was. Toen het zover was, kuchte hij eenmaal voor de aandacht, maar hij zag een paar mensen kijken alsof hij aan het sterven was. Een kuchje en ze dachten dat het alweer mis was. Jeetje... "Hoi iedereen. Laten we maar meteen beginnen. Jullie weten waar de koffie staat. Allereerst wil ik jullie voorstellen aan onze nieuwe wiskundeleraar voor de bovenbouw. Zijn naam is Katsu Ejiben. Dan nu over het feest. Ik stel voor dat we gewoon met z'n allen gaan brainstormen..." Hij had het verder nog over zijn eigen idee- het gemaskerd bal, aangezien dat de vorige keer een hit bleek te zijn. Daarna hadden ze het over de alcoholkwestie. "Ik begrijp dat er bovenbouw bij is, maar jullie moeten ook niet vergeten dat de onderbouw er ook is. Ik stel voor bandjes te gebruiken per leeftijdsgroep en ik verbied zware drank bij deze. Er wordt wijn en bier geschonken en daar blijft het bij. We gaan stempelkaarten gebruiken zodat we bij kunnen houden hoeveel iedereen gedronken heeft. Deze kaarten wil ik morgen alvast gaan uitdelen zodat ik zeker weet dat iedereen er maar één tot zijn beschikking heeft. Is iedereen het hiermee eens?" Hij keek de kamer rond. "En James, er mag binnen niet gerookt worden, zoals altijd al het geval is geweest... Iemand nog suggesties?"

[Katsu Eijben]

Katsu keek de mensen vriendelijk aan en boog zijn hoofd ietsjes toen de aandacht inderdaad op hem gericht werd. Hij luisterde hierna naar wat Jacob te vertellen had, maar ook naar de suggesties van de anderen. Hij zei niet zo veel omdat hij het wel goed vond zo, er zou wel wat moois uit komen dacht hij. De kaart was een slim plan, bandjes ook dus niets om tegen in te brengen. Hij was eigenlijk nog nieuwsgierig naar de reactie van de twee mopper konten of die nog iets gingen zeggen, zo niet dan was de vergadering vast zo afgelopen.

[James Westfield]

"Muh, prima. Het  viel toch te proberen." James grinnikte. "Ik vind de bandjes wel een goed idee trouwens," zei hij, hij een slok van zijn koffie nam. "Gadver, hoe komt die suiker hierin?" mompelde hij, waarna hij Blaise hoorde lachen. "Jij weer?" James keek hem vuil aan. "Wacht maar jij." James keek Jacob aan. "Ik stel trouwens voor dat de leraren ook zo'n kaart krijgen, straks krijgen we weer te maken met Blaise die een leerling zoent, zoals de vorige keer." Daar had James nog een aardige scène om geschopt, maar die herinneringen verdrong hij. "We moeten niet hebben dat dat weer gebeurt, en als Blaise weer zoveel drinkt als de vorige keer weet je maar nooit. Dus... wie is er voor?" Er waren een paar collega's die hun hand durfden op te steken- de rest was bang voor Blaise.

[Blaise Laurant]

Blaise hield zijn mond dit keer, maar als blikken konden doden was James zo'n tien keer achter elkaar dood neergevallen. Blaise liet zijn vinger over zijn keel glijden, om daarmee aan te geven dat James morsdood zou zijn aan het eind van deze vergadering. Hij wilde verder echt zijn mond houden, maar hij moest iets zeggen. "Ik hou m'n mond toch ook over je fling met onze ex-wiskundeleraar meneer Mill? Oh, oepsie. Excuseert u mij, dames, heren?" Blaise stond op en verliet de ruimte met een grote grijns op zijn gezicht en spijt was nergens te bekennen. Dat was hoe Blaise werkte. Hij verzamelde de meest vervelende roddels over mensen en gebruikte ze tijdens een woordenwisseling. Hij was simpel gezegd een klootzak.

[Jacob Oberst]

Jacob keek even toe met open mond. "O...oké... Vergadering gesloten." Jacob keek naar James. Hij wist wel van zijn romance met de voormalige wiskundeleraar, maar, jezus, hoe wist Blaise dat? Jacob had zijn mond altijd gehouden en van James zou hij het ook niet gehoord kunnen hebben. Hij had geen idee of James het erg zou vinden. Hij was al jaren uit de kast- anders dan Jacob zelf. "Hup, waar wachten jullie op? De vergadering is afgelopen! Ik zie jullie morgen om twaalf uur voor de preparaties. Nou, hup, ga iets doen, leef je leven!" Jacob zag dat James ook weg was. Hij had juist met hem willen praten... Shit. Als hij maar niet achter Blaise aan was gegaan!

[Daniëlla Kras]

En daar gingen ze weer.. ze zuchtte en legde haar hoofd te rusten op haar hand. Blaise was gewoon een klootzak maar James.. hij kon hij ooit zo verandert zijn, het was duidelijk dat hij niets meer van haar hoefde te weten. Maar toen ze hoorde over deze relatie met de man van Wiskunde viel haar mond open. Ze was zonder erg op gestaan en ze negeerde iedereen en keek James hatelijk aan. Hierna keek ze naar Jacob en liep de vergaderzaal woedend uit, ze wilde niet meer samen in een ruimte zijn met deze man.

[Katsu Eijben]

Katsu zag de ene na de andere leraar verdwijnen en kon nog net zijn glimlach onderdrukken. Deze school zag er vanaf de buitenkant dus wel heel mooi uit, maar zijn personeel werkte totaal niet goed samen. Ook hij stond op en verliet zo rustig mogelijk de vergader zaal, om zijn eigen lokaal te bezoeken en het wat op te gaan fleuren. James met een wiskunde leraar.. hij kon zelf zeker ook wel gaan oppassen. Hij grijnsde en bereikte zijn lokaal waar hij inliep en de deur achter zich dicht deed.

[Jacob Oberst]

Jacob liep aan zijn hoofd krabbend de ruimte uit en liet de deur open voor de schoonmaaksters die zo zouden komen. "Dat was weer een succes..."  mompelde hij, terwijl hij naar zijn kamer hobbelde. Hij liep de kamer binnen en ging maar eens aan het bureau zitten. Hij haalde de kaarten van vorig jaar tevoorschijn uit een document, legde een andere kleur blaadjes met een watermerk van de school erin en stuurde ze naar de administratie, zodat zij die morgenvroeg meteen konden uitdraaien. Verder bekeek hij nog wat van zijn post en verwerkte de belangrijkste dingen. Daarna was het tijd om weer even te rusten. Hij zette koffie, pakte een boek en liep naar zijn balkon om daar nog even van de koffie en wat literatuur te genieten totdat hij zou gaan slapen. Het was pas half zeven, maar verdomme, hij was moe.

[Daniëlla Kras]

Daan stond voor de deur van het kantoor van Jacob, maar ze durfde niet te kloppen. Wat nou als hij na al die tijd een hekel aan haar had gekregen? Toch besloot ze te kloppen en wachtte ze zachtjes op antwoord. Wanneer deze wel kwam liep ze naar binnen. "Sorry Jacob als ik je stoor maar.." Ze zag er gebroken uit, ze was nog altijd niet gewend om James zo opeens te zien. "Ik vroeg me af of ik even bij je mocht blijven.." Zei ze zachtjes en ongemakkelijk. Ze wilde even niet alleen zijn en Jacob was een goede vriend. "Als het niet gaat moet je het zeggen hoor.. ik wil hier niet tot last zijn voor jou" Zei ze snel.

[Jacob Oberst]

Jacob keek om toen er geklopt werd. "Kom binnen!" riep hij, terwijl hij zijn boek weglegde en opstond. Hij zag wie het was en glimlachte naar haar. Het was lastig. Hij was goed bevriend met Daniëlla, maar ook met James. Hopelijk zou die vanavond niet ook naar boven komen. "Daniëlla... Kom verder joh," zei hij, terwijl hij haar naar het balkon leidde. "Wil je ook koffie? Je ziet er wel uit alsof je koffie kunt gebruiken. Heb je honger, trouwens? Ik heb tompouces in de koelkast." Hij schonk de koffie in een kopje voor haar en deed er de juiste hoeveelheid suiker en melk in. Hij haalde twee bordjes uit de kast en legde de tompouces en een vork erop. "Zo, alsjeblieft." Hij zette haar bordje en koffie neer, waarna hij zijn eigen bord er ook neerzette. "Hoe is het met je?" Stomme vraag ook. Duidelijk niet goed. "Ik ben blij dat je hierheen bent gekomen."

[Daniëlla Kras]

Eigenlijk had ze allemaal niet zo´n trek, maar goed ze was vriendelijk opgevoed. "Het gaat wel.." Mompelde ze iets en zuchtte "Wie hou ik voor de gek.." Ze blies zachtjes in haar koffie zodat ze er een slokje van kon nemen. "Ik weet niet meer wat ik moet doen.. ik word geloof ik gek.." Stiekem hoopte ze altijd dat James van gedachten zou veranderen en bij haar terug kwam. "Moet ik ontslag nemen..? Me niet aanstellen en hem negeren?" Dat was het eerdere plan geweest, maar dat werkte soms ook  niet zo goed..

[Jacob Oberst]

Jacob wist zich nooit zo goed een houding te geven als mensen bij hem kwamen uithuilen of klagen. Hij was verder wel een goed luisterend oor, maar hij was vreselijk slecht in advies geven. "Ik weet het ook niet, Dani. Ik heb je graag in mijn lerarenteam, maar... tsja. Je moet doen wat je hart je ingeeft. Als je weg wil, ga je. Als je wil blijven, blijf je... je hoeft niet aan mij of aan iemand anders te denken... Dat komt wel goed." Hij dronk zijn koffie en nam een hapje van de tompouce. "Ik zou je wel missen... maar dit gesprek hebben we al eens eerder gevoerd, of niet?" Hij probeerde te glimlachen. "En je weet dat ik niet zo goed ben in advies geven... sorry daarvoor." Hij wist niet of hij zijn hand op haar schouder moest leggen of niet. "Maar ik ben er wel voor je. Dat probeer ik, tenminste."

[Daniëlla Kras]

"Ik weet het Jacob, ik zit ook weer is over niets te klagen.. als ik iets voor je kan doen moet je het zeggen he.." Ze voelde zich zelf weer is egoïstisch en zuchtte. "Ik weet nooit wat ik moet doen, hoe mijn houding moet zijn.. moet ik gewoon doen tegen hem .. net als of er nooit iets is gebeurd.." Ze peinsde en schudde nog een keer haar hoofd en pakte de tompouce en nam er een hapje van. Ze dacht aan hun relatie, zoals ze wel vaker deed, het was toch niet zo maar niets geweest? Ze waren.. "Niet meer aandenken.." zei een strenge stem in haar hoofd. "Hoe gaat het met Hairi en jou..?" Begon ze er maar over heen te praten.

[Jacob Oberst]

Jacob schudde zijn hoofd. "Dat recht heb je. Klaag me de oren van m'n hoofd." Hij zette zijn kopje koffie aan zijn mond en merkte dat het leeg was toen hij een slok probeerde te nemen. Hij zag dat die van Daniëlla ook bijna leeg was. "Wil je nog koffie? Het begint trouwens wel wat fris te worden buiten, zullen we ons naar binnen verplaatsen?" Hij stond op en liep naar binnen met het kopje en bordje in zijn hand en die zette hij op de keukentafel neer. Hij wreef zijn handen over elkaar. Godsamme wat had hij het koud. "Dat kan ook gewoon niet," besloot hij. "Luister... ik heb vandaag zelf een aanvaring gehad met een ex." Hij pauzeerde even. Hij moest goed op zijn woorden letten nu. "Ze voelde nog wat voor mij en ik niets voor haar... dat werkt gewoon niet. Ik zou voorstellen dat jullie elkaar een tijdje niet zouden moeten zien... maar dat gata zo moeilijk. Ik stel voor dat je je vakantiedagen benut en een tijdje ergens heen gaat. Ga lekker op vakantie, geniet van je leven. Niet alles hoeft om James te draaien," zei hij, terwijl hij de koffie opnieuw inschonk. "Met Hairi en mij gaat het prima, al zijn er van die kleine dingetjes... maar je ontwijkt het echte gespreksonderwerp hier." Hij zette de melk en suiker op tafel. "Je kwam hier om te praten, neem ik aan? Dan moet je dat doen. Het is misschien niet zo dat alles beter wordt van praten, maar het lucht wel op... dat heb ik zelf ook ondervonden." Hij ging weer aan tafel zitten. "Wil je koekjes ofzo? Ik heb koekjes. Chocolade koekjes."

[Daniëlla Kras]

"Laten we binnen gaan zitten.." Ze liep met hem mee en zei graag ja op de koffie. Ze zette haar bordje ook op de keuken tafel en keek hem aan. "Ik stel me aan werkelijk.. James moet gek van me worden ondertussen denk ik.." Ze speelde met haar vork en keek hiernaar. "Ik moet gewoon verder gaan en vooral iemand buiten deze school zoeken.. al gaat het lastig.." Mompelde ze er zacht achteraan. "Ik kan niet op vakantie gaan.. ik wil mijn studenten niet alleen laten wie gaat ze dan de kunst bij leren?" Ze glimlachte opnieuw en voelde zich al iets beter. "Je weet me altijd weer op te beuren.." Ze keek hem glimlachend aan. "Vertel me over jou en Hairi.. heb je ergens hulp bij nodig?" Vroeg ze voorzichtig, ze hadden er genoeg over gepraat. Ondertussen deed ze melk en suiker in haar koffie.

[Jacob Oberst]

"Er zijn genoeg invallers die hopen op een kans als deze... maar ik snap het best hoor. Je moet doen waar je blij van wordt. Binnenkort is ook nog dat feest enzo, en het is nog gemaskerd ook, dus op James hoef je dan niet te letten," glimlachte hij terwijl hij suiker en melk in zijn koffie deed. "Goed, koekjes, koekjes..." Hij opende een keukenkastje. "Wat willen we, chocolate chip of een laagje chocolade?" Hij keek bedenkelijk. "Ik ga voor het laagje." Hij legde ze op een ovaal bordje en zette dat op tafel. "Ik ben blij dat ik je met mijn onhandige gestuntel weet op te vrolijken... dan doe ik toch nog iets goed. Niet dat ik bedoel dat ik niets goed doe, maar... tsja. Hairi... ja. Ik heb haar gisteren weer teleurgesteld denk ik, en vandaag heb ik haar nog niet gezien. We waren film aan het kijken en toen ben ik in slaap gevallen omdat ik doodmoe was. Ik voel me echt immens schuldig. Maarja, that's life." Hij at zijn laatste stukje tompouce op en gooide er meteen een koekje achterna.

[Daniëlla Kras]

"Maak je geen zorgen James.. Hairi is een slimme meid, ze begrijpt het best.." Natuurlijk was het niet leuk voor haar om met haar grote broer film te kijken die sliep. Ze vond het ook erg lastig voor haar omdat Hairi waarschijnlijk ontzettend tegen Jacob op keek. Ze wist zich hier niet zo goed uit te redden en besloot dus maar iets anders te zeggen "Het feest wordt geweldig.. ik ga een prachtige jurk regelen en een masker en laat de mannen dan maar komen.." Zei ze lachend terwijl ze ook haar lege bordje aan de kant zette en een hap van een koekje nam.

[Jacob Oberst]

Jacob glimlachte. "Ik hoop het maar. Het feit dat ze slim is zegt niet genoeg... maar goed, de stemming daalt." Hij nam nog een koekje en dronk zijn koffie in stilte. "Ja, goed plan. Ik probeer een victoriaans kostuum te vinden maar het lukt niet. Het enige dat verkrijgbaar is waar ik zoek zijn van die leuke jurken, maarja, dat ga ik niet aantrekken. Ik heb laatst wel een hint gekregen van een goede kennis, dus ik ga morgen eens naar die winkel bellen." Hij zuchtte. Hij hield echt van gekostumeerde feesten, vooral als hij iets victoriaans aan mocht. Hij nam nog een koekje en wist verder eigenlijk niet zo veel meer te zeggen. Hij dacht er alleen aan dat hij hoofdpijn had en eigenlijk wel naar bed wilde. Het was inmiddels al wat later, en hij was wat vermoeider geraakt dan de bedoeling was geweest. Hij had gedacht dat koffie wel zou helpen, maar helaas. "Als je het niet erg vindt ga ik zo slapen... ik ben een beetje moe."

[Daniëlla Kras]

"Nee natuurlijk, ga lekker slapen sorry" Ze stond op bedankte hem vriendelijk en verliet zijn vertrekken. Ze liep nog twee trappen op omdat hier haar kamer was. Ze pakte de sleutel uit haar zak en opende haar kamer. Precies zoals ze het had achter gelaten dacht ze lachend. Ze klikte het licht aan en liep naar de keuken waar ze nog een glas wijn voor zich zelf in schonk en op de bank neer plofte met een boek waar ze helemaal weg van was. Als haar glas leeg was, zou ze gaan slapen en de volgende dag helpen aan het feest. Ze had er helemaal zin in!

[Jacob Oberst]

Jacob ruimde op toen hij afscheid had genomen van Daniëlla en bleef nog even op de bank zitten om het nieuws te kijken. Ode aan digitale tv maar weer. Toen bedacht hij zich dat hij zijn boek nog buiten had gelaten en er was regen voorspeld, dus die ging hij eerst nog even halen. Zo rond half tien ging Jacob slapen en hij sliep vaster dan ooit. Hij had zich in bed laten vallen en was meteen vertrokken zonder dat hij de tv uit had gezet. Om zeven uur ging standaard zijn wekker, maar daar sliep hij zoals gewoonlijk doorheen. Om tien uur werd hij pas echt wakker. Hij stond op, maakte zich klaar en merkte dat hij ook vandaag beter in zijn vertrekken kon blijven. Hopelijk zou hij er tijdens het feest wat beter aan toe zijn. Hij belde om half elf de winkel op en die zeiden dat hij het om een uur op zou kunnen halen. Als Jacob nu weg zou gaan, zou hij het niet overleven vanavond... Dat hield in dat hij een leuk taakje had voor James, die eigenlijk de dag vrij had. Hij stuurde een berichtje naar diens pieper en wachtte tot hij óf een bericht terug zou krijgen, óf hij zou verschijnen.

[James Westfield]

James rolde uit zijn bed en voelde meteen een pijnscheut rond zijn oog. "Blaaaaaaise!" schreeuwde hij, nog altijd woedend. Hij had een scheur in zijn lip en een prachtig blauw oog. Maar goed dat dat bal gemaskerd was... Hij liep naar de badkamer en bekeek zijn oog. "Wauw, het ziet er nog mooier uit als toen het vers was!" Gelukkig was James niet de enige die verwondingen had opgelopen. Hij keek naar zijn knokkels, waarvan de huid rood was en grijnsde, maar daar kreeg hij spijt van als geen ander. Dat deed pijn! Hij poogde maar niet om zijn gezicht te wassen vandaag. Hij poetste voorzichtig zijn tanden en deed zijn andere dagelijkse dingen, waarna hij zijn pieper bekeek omdat hij hem had horen... piepen. Hij zag dat het van Jacob kwam en liep naar boven toen hij het gelezen had. "Jacob, je had om me gevraa-" Shit, zijn blauwe oog. Dat was hij net héél even vergeten. Jacob zou weer vragen gaan stellen. "Je had een opdracht voor me?" vroeg hij, terwijl hij zijn best deed om Jacob zijn oog niet te laten zien door naar de deur te staren. "Een pakketje ophalen? Ja, prima. Is goed. Later." Hij wist niet hoe snel hij weg moest komen. Waarschijnlijk had hij een verdwaasde Jacob achter gelaten, maar dat zou later nog wel komen. Hij haatte het als hij zorgde dat Jacob zich zorgen maakte. Het minste of geringste kon er al voor zorgen dat... Nee, niet aan denken. Hij stapte in zijn auto en reed naar het winkeltje toe.

[Hairi Oberst]

Hairi lachte wanneer ze vrij hadden vandaag, de leraren gingen helpen opbouwen met het feest en zo had ze misschien nog tijd om een nieuwe jurk te krijgen! "SHOPPEN!!!" Riep ze met haar vriendinnen en zo geschiedde het. Ze gingen met de bus naar de stad en daar gingen ze kijken of er nog wat leuke jurken waren. Eigenlijk wilde ze aan Jacob gaan laten zien dat ze volwassen werd. Ze kocht een prachtige zilveren jurk die lang was en boven iets bloter was, gewoon sexy. Zo hadden haar vriendinnen ook een jurk en vonden ze bij passende hakken en een prachtig masker. Ze waren er klaar voor! Op de terug weg was ze helemaal blij en glunderde ze van alle kanten.

[Katsu Eijben]

Katsu had heerlijk geslapen en stond in de kantine te helpen decoreren van de prachtige zaal. Maar nu hij er zo over nadacht.. hij had zelf helemaal geen mooi pak om aan te trekken laat staan een masker. Gelukkig had hij straks nog de tijd om naar de stad te gaan. "Ja ik kom" Iemand vroeg hem te helpen en dat deed hij. Na flink wat gestoei zag de zaal er prachtig uit en waren ze er helemaal klaar voor. Snel verdween hij naar zijn auto en ook hij ging naar de stad en zocht een mooi en sierlijk pak en een masker uit. Nu maar hopen dat hij onherkenbaar was. Hij reed terug en was voldaan met wat hij gekocht had.

[Blaise Laurant]

Blaise was vloekend uit de douche gestapt vanochtend. Zijn kaak deed immens veel pijn en hij het het idee dat zijn wijs- en middelvinger gebroken waren. "Godverdomde James Westfield!" Hij zat nu in de auto, onderweg naar het ziekenhuis. Verplicht om mee te helpen met het verbouwen van de zaal voelde hij zich niet. Hij stapte uit bij het ziekenhuis en liep naar de juiste afdeling. Daar kon hij eerst nog drie kwartier wachten totdat hij eindelijk aan de beurt was en uiteindelijk moesten er foto's gemaakt worden van zijn hand en van zijn kaak. Daaruit bleek dat hij zijn kaak gekneusd had, zijn vingers gebroken en zijn pols ook gekneusd. "Wat er gebeurd is, vraagt u? Dat gaat u geen bal aan. Geef me nou maar iets van medicijnen en zo'n leuk dingetje voor om m'n pols en vingers, dan zien we wel weer verder." En zo geschiedde. Blaise verliet het ziekenhuis en stapte chagrijniger dan ooit in zijn auto. Eenmaal op school aangekomen keek hij iedere leerling die hem ook maar een seconde aan durfde te kijken aan alsof hij hem of haar zou gaan vermoorden.

[Hairi Oberst]

Hairi liep naar haar eigen kamer die ze deelde met een andere vriendin en legde haar spullen naast haar bed waarna ze haar computer opstartte om te kijken of Noah nog iets gestuurd had. Ze wilde hem ontmoeten op het bal, maar eigenlijk was ze bang dat hij niet ging komen. Snel opende ze haar mail en begon ze te schrijven.

Lieve Noah,

Zie ik je vanavond op het bal??
Ik ben te herkennen aan een zilveren jurk plus masker, past goed bij mijn haar.

Liefs,
Hairi.

Ze wist dat het een beetje kort dag was, maar ze hoopte hem te zien. Ze liet haar computer aan en verdween weer naar haar kamergenoot die begon over haar doen en zich klaar te maken voor het feest. Ze had er zeker zin in!

[Noah Chevalier]

Noah zat op zijn kamer. Wat hij daar deed, wist hij zelf eigenlijk ook niet. Hij staarde naar zijn muur, draaide rondjes op zijn stoel en waste om de vijf minuten zijn handen- dat laatste niet omdat hij smetvrees had, maar omdat hij niks anders te doen had. Normaal gesproken zou hij nu een boek aan het lezen zijn, mar daar had hij geen zin in. Hij had geen zin om zijn supportgroup te contacteren en eigenlijk had hij überhaupt nergens zin in. Hij hoorde een geluidje uit zijn laptop komen wat aangaf  dat hij een e-mail had. Hij rolde met zijn stoel richting bureau en ging naar zijn e-mail pagina. Hairi. Hij besloot het maar te openen, maar hij voelde al bijna aan dat het over het feest waar hij niet naartoe wilde zou gaan. Hij las het erg korte mailtje door. Hij wilde absoluut niet. Er waren daar mensen. Veel te veel mensen. Sowieso had hij geen zin om kleding uit te kiezen en een masker had hij niet in zijn bezit. Het was een gemaskerd bal, toch? Dat stond immers op de banner die boven de schooldeuren hing. Hij klikte op 'beantwoorden' en begon te typen.

Hoi Hairi,

Ik heb geen kostuum dus ik denk niet dat ik ga. Ik vind het sowieso maar niks, dat gekostumeerde gebeuren en... je weet wel, mensen. Ik ga het daar sowieso niet naar mijn zin hebben. Sorry. Veel plezier vanavond.

Groetjes Noah.

Hij klapte zijn laptop dicht en ging op zijn bed liggen. Hij bekeek zijn boekenkast. Er stond echt niets leuks in. Tijd voor een uitje naar de bibliotheek dan maar. Hij stond weer op, duwde de oordopjes van zijn iPod in zijn oren maar zette geen muziek aan. Dit was gewoon zijn manier om te doen alsof hij niets hoorde en anderen te kunnen negeren omdat hij zogenaamd naar zijn iPod luisterde. Hij had om die reden expres witte oortjes met een paars randje gekocht, zodat ze extra op zouden vallen. In het donker gaf het witte gedeelte nog een groen licht af ook, gewoon voor het geval dat. Hij liep naar de bibliotheek via zijn bekende route. De non-toeristische. Hij vermeed alle hotspots, waaronder het studiecentrum, de kantine al helemaal en ieder toilet. Hij liep de bibliotheek binnen- de vierde. De vierde bibliotheek vond hij het leukst, juist omdat die nog niet helemaal geïndexeerd was. Daar hielp hij altijd stiekem bij. Hij bood zijn hulp niet officieel aan, maar iedereen wist wel dat hij het was en Noah wist ook dat zij dat wisten, maar hij praatte nou eenmaal niet echt graag. Hij kon hier echt uren doorbrengen. Het was er niet rommelig, niet on Noah's ogen. Hij vond het er gezellig. Er lagen boeken op de vloer, opgestapeld naast de torenhoge esdoorn boekenkasten. Het maakte hem echt vrolijk om hier te zijn. Hij pakte een willekeurig boek dat hij er mooi uit vond zien uit de kast, rook er eens aan en besloot het te gaan lezen toen de geur hem beviel. Hij nam plaats op de stoel en raakte verzonken in zijn boek, met zijn iPodoortjes nog in zijn oren zodat de kans dat hij verstoord zou worden miniem zou zijn. Perfect. Het was hier sowieso heel erg rustig.

[Hairi Oberst]

Hairi was klaar met iemand haar in te vlechten en glimlachte "Ik wil als laatst.. ik moet nog even iets doen.." Ze liep weg en keek op haar computer of ze al iets terug had van Noah en schrok, hij kwam echt niet?! Hoe kon dat nou? Dat was een van de redenen waarom ze zich zo mooi had aan willen kleden! "Stik er dan maar in" Fluisterde ze kwaad en sloot haar pc af. Wist hij dan niet dat deze dag heel belangrijk voor haar was? Dat wist eigenlijk helemaal niemand.. ook voor haar was dit belangrijk de school bestond al 200 jaar in haar familie.. Maar goed wie was ze nu helemaal op deze school, helemaal niemand. Een loner omdat haar broer haar niet kent binnen school tijd en als hij tijd voor haar heeft alleen maar slaapt. Ze zuchtte, het was gemeen om zo te denken maar ze werd er moe van. Iedereen kon heerlijk naar zijn eigen huis in de vakanties en naar hun familie, deze school was haar thuis en Jacob was haar hele familie.. en Jacob was ook ziek.. het is niet eerlijk dat zij zo gezond was en hij.. Ze schudde haar hoofd omdat er al tranen in haar ogen kwamen. Ze liep naar een spiegel in haar kamer en bekeek zich zelf "Mam.. Pap.." Mompelde ze zachtjes "Ben ik niet groot geworden? De school bestaat al weer 200 jaar.. jullie hadden er bij kunnen zijn het is niet eerlijk.." Mompelde ze zachtjes terwijl ze zich zelf minachtend aan keek. Ze keerde zich zelf de rug toe en liep terug naar de meiden alsof er niets gebeurd was. "Ben ik al aan de beurt?" Hairi kwam over als een levendig en hyper persoon, maar van binnen was ze heel onzeker.

[Jacob Oberst]

Jacob liep wat onzeker door zijn kantoor. James had hem zijn pak gebracht en hij had het zojuist aangetrokken, maar of hij er tevreden over was... Het was een mooi pak, dat wel. Het had een aan turquoise gelijkend kleurtje, maar dan iets donkerder en het was ook niet meer echt nieuw. Het was dan ook een tweedehands zaakje... Het pak zag er verder wel goed uit en dat oude beviel hem ergens ook wel. Toch wist hij niet zeker of het hem wel stond. Tijd om de hulp van een professional in te roepen. Hij pakte zijn telefoon en ging naar sms. Hij hield niet zo van smsen, maarja. Hij koos als ontvanger Hairi en begon met veel moeite een sms te typen. 'Hairi, wil je even naar mijn kamer komen? Ik heb je hulp nodig!' Die leestekens waren nog moeilijk geweest om te creëren. Hij hoopte maar dat ze hem op tijd las.

[Hairi Oberst]

Hairi was net bezig met haar haren tot dat ze een sms ontving. Ze opende haar mobiel en keek er op en zag tot haar verbazing Jacob staan als afzender, net iets waar ze op zat te wachten. Toch glimlachte ze iets en keek ze de meiden aan. "Ik kom zo terug.. ik moet even iets halen" Ze verdween uit de kamer waar al haar vriendinnen waren om zich op te tutten en verdween naar een verdieping lager. Wanneer ze de trap had afgelopen liep ze door naar het kantoor van Jacob en klopte hier aan. "Jacob..?" Zonder lang te wachten liep ze naar binnen en keek ze hem aan in zijn pak.

[Jacob Oberst]

Jacob draaide zich om naar Hairi toen ze binnen kwam lopen. "Hairi, help me- staat dit me wel? Is turquoise mijn kleur wel? Misschien had ik toch voor rood moeten gaan... rood is altijd al een van mijn lievelingskleuren geweest..." Jacob had meerdere lievelingskleuren, gewoon omdat hij niet kon kiezen. "Ik weet het echt niet. En volgens mij is dit masker ook hartstikke dom. Oh, jeetje..." Hij pakte het Venetiaanse masker. Het bedekte het gezicht maar half, omdat Jacob zich anders zo beklemd voelde. Sowieso was een heel masker niet handig als hij zou moeten hoesten. Niet dat hij daarvan uitging- oh jawel, hij ging ervan uit dat hij een ontzettende hoestaanval zou krijgen als hij daar was. Hij had geen idee waarom, maar het was gewoon een naar gevoel. Hij durfde het geen voorgevoel te noemen en hij had het er sowieso al niet over met anderen. "Moet ik terug naar de winkel?" Hij wreef zenuwachtig over het jasje.

[Hairi Oberst]

Ze moest lachen wanneer haar grote broer opeens zo gestrest deed. "Jacob.." Ze wachtte.. "Jacob..".. ze kwam er maar niet door heen. "Stel je niet zo aan! het is fantastisch! Als ik had geweten dat je zoiets had, had je ook wel zo´n jurk voor me kunnen regelen" Glimlachte ze en grinnikte nogmaals om haar broer. "Het masker past er perfect bij.. zorg er nu maar voor dat je helemaal uitgerust bent als het begint.." Ze keek haar broer aan en glimlachte. "Gefeliciteerd met het 200 jarig bestaan van je school" Ze vond het irritant dat niemand haar kon feliciteren. "Mama en papa zijn vast trots.." Begon ze en schudde haar hoofd "Als je het niet erg vind ga ik me klaar maken.. de meiden zijn vast al bijna klaar.." Mompelde ze toen ze de tijd zag.

[Jacob Oberst]

Jacob zuchtte en zette een glimlach op. "Goed... Bedankt." Hij bekeek zichzelf nog even twijfelend in de spiegel aan en wist het nog altijd niet zeker. "Jij ook gefeliciteerd, meisje." Hij glimlachte, maar die glimlach verdween al snel weer. "Ja... ja. Dat denk ik wel. Dat hoop ik," antwoordde hij op haar opmerking over hun ouders. Hij dacht er eigenlijk nooit zo over na hoe zij het nou vond om hem niet meer als broer, maar als vader te hebben. "Hairi, wacht." Hij slikte. "Nee, laat maar. Veel plezier met je vriendinnen. Ik zal proberen je te vinden." Hij knipoogde naar haar en keek weer in de spiegel toen ze weg was. Hij begon steeds meer op zijn vader te lijken. Zou hij, net als zijn vader, zijn haren langer laten groeien? Hij friemelde wat aan de plukken die over zijn oren vielen. "Hmm..." Hij schudde zijn hoofd. Nee, vandaag was geen dag om depressief te doen. Het was een feestdag, verdomme! Hij zette het masker op zijn gezicht. Ach ja, wat kon het hem ook schelen? Hij was verdomme de directeur! Hij moest wel een speech houden... jakkie. Echt een vreselijke taak was dat. Als er iets was waar hij niet van hield... Hij trok het pak nog even uit en werkte nog wat aan het papierwerk, waarna hij nog even op bed ontspande. Daarna was het alweer tijd om het pak weer aan te trekken en naar de kantine te lopen. Het personeel moest er uiteraard eerder zijn dan de rest. Hij liep trillerig het podium op. Wat ze dat toch snel voor elkaar gekregen hadden... Jezus. Er was ook een orkest, maar dat hadden ze vorig jaar al geboekt, na het succesvolle examenfeest. Jacob testte de microfoon, die het volgens hem prima deed. Langzaam stroomde de zaal vol met leraren.

[Katsu Eijben]

Katsu kwam onder de douche vandaan en gooide de handdoek om zijn middel waarna hij zich zelf even bekeek in de spiegel, hij had zich vanmorgen goed genoeg geschoren dat was dus geen probleem. Hij begon zich maar om te kleden en trok zijn mooie zwarte pak aan en keek naar het bij passende masker en dacht even na. Zou hij zijn lenzen maar even in doen? Hij had er een zware hekel aan maar toch, hij wilde wel in het thema blijven en zijn masker op kunnen. Hij pakte zijn lenzen tevoorschijn en deed ze een beetje klungelig in aangezien het al weer een tijdje geleden was. Wanneer hij helemaal klaar was liep hij zijn kamer uit met nog het masker in zijn handen en liep uit eindelijk de kantine in en zag Jacob staan in zijn pak, het zag er wel mooi uit.

[Hairi Oberst]

Hairi had net haar jurk aan en was bezig met haar hakken aan te doen. Haar jurk was mooi licht grijs/zilver met glitters en het had een open rug. Hij zag als gegoten maar toch was ze niet tevreden, ze vond zich zelf te dik hier in. Maar niemand zou haar herkennen, alleen haar vriendinnen. "Hairi.. je ziet er prachtig uit!" Hoorde ze een van haar vriendinnen zeggen en ze lachte iets "Dankjewel, jij ook!" Begon ze weer enthousiast en begon toen haar make-up in de spiegel te doen en verliet hierna met het groepje op weg naar de balzaal.

[Ivan Volkov]

Ivan liep met een groepje vrienden richting het bal. Hij had er verdomd veel zin in. Hij had zijn drankenkaart in de borstzak van zijn jonkherenkostuum gestopt. "Ivv, kijk eens wat ik heb!" Een vriend van hem stootte hem aan en liet twee blauwe kartonnen papiertjes zien. "Je hebt ze gekopieerd? Maar jongen, werkt dat wel? Sowieso, we hebben al genoeg op hoor..." Ze hadden net nog ingedronken op de kamer van Ivan en zijn huisgenoot, Thom, die in zijn laatste jaar zat. Ivan kwam heel laid-back en opstandig over, maar in werkelijkheid was hij best verstandig en zorgde hij ervoor dat zijn vrienden niet in de problemen kwamen. "Doe die kopieën maar weg, ok..." Hij zag ineens het meisje van wel twee klassen lager dan hij voorbij komen. God, ze was veel te knap. Ze zag er ook veel ouder uit  dan dat ze was. Ze ging altijd met die rare Noah om... daardoor wist hij in welke klas ze zat. Hij vond haar gewoon leuk. Ze was ook altijd zo vrolijk, al leken haar ogen iets anders te zeggen. Dat was het gewoon. "Wacht even, ik ben zo terug." Hij had toch zijn masker op, en zij ook... Hij herkende haar, maar waarschijnlijk kende zij hem helemaal niet. En zijn vrienden zouden haar ook niet herkennen. Hij stapte nu op haar af. Misschien was het de drank, misschien niet. "Hoi," zei hij. "Ik ben... eh, ik bedoel... Hoi. Ik vroeg me af of je straks wilde dansen."

[Hairi Oberst]

Hairi lachte net om iets wat haar vriendin tegen haar zei en ze keek verbaasd op toen ze net de balzaal in liep. Had de jongen het werkelijk tegen haar? "H..Hoi.." Stamelde ze iets verbaasd door zijn snelle en directe aanpak. Ze probeerde hem te herkennen, maar ze kende hem gewoonweg niet. "Ik hoopte eigenlijk dat.." Ze keek even om zich heen, ze kon het wel vergeten dat Noah hier was. Ze keek haar vriendinnen aan die er gniffelend en ja knikkend bij stonden en keek hem toen weer aan. "Dat lijkt me leuk.." Ze was iets zenuwachtig en ze keek hem nog steeds onderzoekend aan, herkende hij haar wel? Hij leek toch wel wat ouder dan haar te zijn.

[Ivan Volkov]

Hij lachte vrolijk. "Mooi," zei hij wat te blij. "Dan zie ik je straks." Hij knipoogde, maar besefte later pas dat ze dat misschien niet eens had kunnen zien. Hij liep terug naar zijn vrienden. "Zo, ik heb in ieder geval alvast een danspartner. One step ahead of you guys, as always." Hij grijnsde- wat je wel kon zien, omdat ook hij maar een half masker had. Hij liep met zijn vrienden naar de bar toe, waar ieder van hen een glas bier bestelde. Toen was het wachten op het verwachte woordje van de heer Oberst, gevolgd door muziek. Waarschijnlijk klassiek- waar hij niet bepaald dol op was, maar er viel wel op te dansen op zich. Nadat die klaar waren kwam er wel altijd normale muziek, gelukkig.

[Jacob Oberst]

Jacob liep met zijn standaard knikkende knieën het podium op. Maar  goed dat zijn papieren op een standaard lagen en je zijn benen niet kon zien door dat ding. Hij kuchte weer- iets dat hij echt moest afleren, want hij zag weer wat leraren bezorgd opkijken. "Welkom. Nouja, niet welkom, jullie komen hier iedere dag." Shit, dat hoorde niet bij de speech! "Ik ben blij dat jullie hierbij kunnen zijn. De school bestaat 200 jaar vandaag, en dat moet gevierd worden." Hij vertelde nog wat over de stichters en de lessen die morgen uit zouden vallen zodat iedereen in rust van zijn of haar kater kon genieten en daarmee was het wel klaar. "Dan wens ik jullie nu een prettige avond, dat geleuter van mij maakt de avond er niet leuker op. Veel plezier!"

[Hairi Oberst]

Hairi glimlachte bij het zien van Jacob, hij maakte zich weer is veelte veel zorgen dan nodig was. Toch luisterde ze aandachtig naar wat haar broer zei en was wel een beetje trots op hem dat hij daar zo stond. Wanneer hij klaar was trokken haar vriendinnen haar mee om wat te drinken te halen en Hairi dacht even na. "Doe maar cola light" en ze pakte het even later aan. De muziek speelde al en ze dacht even aan de jongen die haar zonet ten dans had gevraagd. Hoe kon hij haar nu terug vinden in de drukte? Ach ze besloot het te vergeten en keek nog even of ze Jacob ergens kon vinden, ze wilde eigenlijk uit zijn buurt blijven. "Nee ga maar vast.. ik wacht nog even.." Haar vriendinnen gingen al vast de dansvloer op, ze voelde zich ongemakkelijk in haar jurk.

[Katsu Eijben]

Katsu klapte met de rest mee wanneer Jacob klaar was en bekeek de zaal, het was werkelijk waar prachtig. Ze hadden goed hun best gedaan al vond hij zelf. Hij hoopte dat de laatste jaars het niet te bond zouden maken met de drank en hij was benieuwd hoe feesten hier er aan toe ging. Wat onrustig liep hij naar de bar zodat hij een drankje in zijn hand vast kon houden. Rustig liep hij de zaal rond en was erg geïnteresseerd in het orkest en liep er even naar toe. Hier zag hij Jacob staan en hij glimlachte "Twee mensen een gedachten?" Hij keek naar de man. "Gaat alles nog goed?" Hij was blij dat hij iemand gevonden had.

[Ivan Volkov]

Ivan had nog even staan kletsen met zijn klasgenoten en ging van hop naar haar. Dat kreeg je er nou eenmaal van als je goed kon opschieten met... nouja, iedereen. Ivan was echt een people-person. Hairi wist het niet, maar Ivan had wel opgelet naar waar zij heen ging, zelfs terwijl hij bezig was met het praatjes maken met mensen. "Goed, tijd om te dansen." Hij liep op haar af en maakte een lichte buiging. "Mag ik deze dans van u?" vroeg hij op dramatische toon, waarna hij grinnikte.

[Hairi Oberst]

Hairi had staan kijken naar de leerlingen die aan het dansen waren. Tot dat plots de jongen weer voor haar verscheen en ze glimlachte iets. Nu ze hem zo bekeek, wist ze nog steeds niet wie hij was. Ze zette haar lege glas aan de kant en legde haar hand voorzichtig in de zijne en knikte "Laten we dat dan maar gaan doen.." Ze voelde zich nog steeds rot dat Noah er niet was. Samen liepen ze naar de dansvloer en legde ze voorzichtig haar hand op zijn schouder en hem even aan keek. "Ik hoop dat ik dit nog kan.." Zei ze zachtjes, het was een tijdje geleden dat ze zo gedanst had.

[Ivan Volkov]

"Vast wel, joh," zei hij. "Jij bent toch bevriend met die ene jongen, eh, Noah heet hij toch?" vroeg hij, om maar even een praatje met haar te maken. "Hij zit bij me in de klas, en, ehm, ja, ik zag jullie vaker samen zitten," zei hij, een beetje op een verlegen toon. "Ik vind je kostuum wel heel geslaagd trouwens, ik heb maar wat van de feestwinkel in de stad gehaald. Ik denk bij een  gemaskerd bal altijd aan van die hele oude dingen enzo, maar dat hoeft natuurlijk niet per se. Gemaskerd is gemaskerd. Nouja, volgende keer beter." Hij vond Hairi wel wat dun, normaal gesproken zag je dat niet zo goed wegens het schooluniform dat ze om de één of andere reden altijd te groot maakten, ook al gaf je de goede maten.

[Hairi Oberst]

"Noah.." Ze keek iets geïrriteerd en beledigd, niet dat hij er veel van zou zien door haar masker. "Ik heb niet zo´n zin om over hem te praten.." Ze was boos dat hij haar zo maar liet zitten. "Oh oh.." Sprak ze verbaasd, dan was hij dus ongeveer zestien zeventien? "D.. Dankjewel.." Zei ze zachtjes omdat ze heel verlegen werd. "Je kostuum is mooi.. Ik wilde zeggen dat het je goed stond maar ik weet niet hoe je er uit ziet.." Glimlachte ze iets verlegen. Het dansen ging hun nog wel goed af en ze keek met haar gevoel een rood hoofd weg naar zijn schouder.

[Jacob Oberst]

"Wacht wie- oh, Katsu?" Jacob grinnikte. "Ja, met mij is alles prima." Waarom moest iedereen dat toch altijd vragen? Het was niet alsof hij op sterven lag of iets. Nouja, als hij zich weer te veel druk maakte om bepaalde dingen zou dat nog wel kunnen gebeuren, maar toch. Hij maakte zich niet meer zo druk om dingen de laatste tijd, dus het ging nog wel. "Wat vind je ervan? Ben je trouwens al een beetje ingeburgerd?" Hij was zo trots op zijn balzaal op dit moment. Normaal gesproken ook, maar, jezus, nu was het echt een parel. Hij vroeg zich af of Hairi er al was en of ze zijn klunzige speech meegemaakt had. Wat had ze eigenlijk voor outfit? Hij keek eens om zich heen en wist haar eindelijk te spotten... met een jongen. Hij sprong een beetje vreemd op en neer. "Hairi danst met een jongeeeeen! Ieeeh!

[Ivan Volkov]

"Oh oh?" grinnikte de Russische schoonheid. "Wat is er oh oh?" Hij grinnikte weer. "Dank je. Je weet vast wel hoe ik eruit zie... ik bedoel, je hebt me vast wel eens gezien. En ik zit bij Noah in de klas enzo, en... ik liep laatst met hem, na aardrijkskunde, waar hij die man ontzettend wist te ownen. Ik heb Noah nog nooit zo gezien. Apart mannetje. Het ene moment zegt hij niets en het andere hangt hij de wijsneus uit. Nouja, die leraar had het ook wel kunnen verwachten." Hij vond het leuk om met haar te dansen, maar niet om over een andere jongen te praten. Maarja, ze wisten natuurlijk niet of ze meer gemeen hadden dan alleen Noah. "Vind je dit een beetje leuke muziek om op te dansen, trouwens? Misschien kunnen we anders wel een ander nummer aanvragen."

[Katsu Eijben]

Katsu keek op  "Ja sorry.. Katsu hier.." hij lachte even en keek weer de balzaal in. "Het ziet er echt fantastisch uit.. doe mij ook maar zo´n balzaal.." Zei hij bedenkelijk en tevreden over hun werk van de hele dag. "Ja het gaat wel.. het is gewoon lastig dat ik nog bijna niemand ken en ik niet weet hoe jullie feesten.." Hij lachte en keek mee toen Jacob iemand leek te zoeken. Hij moest lachen toen de ander iets zei over Hairi "Is dat erg? Meneer directeur Oberst.." Hij wilde duidelijk maken dat hij hier was als directeur en niet als haar broer.