Moonstruck: Alternative Universe

[Blaise Laurant]

Blaise kroop de volgende ochtend onder James, die zich geen centimeter verschoven had sinds hij in slaap was gevallen, vandaan en wachtte even tot hij weer gevoel kreeg in zijn in slaap gevallen benen. Daarna stond hij op en liep hij richting de douche. "Dan maar geen schone kle..." Oh. Er lagen wat schone kleren voor beide heren klaar op de stoel. Blaise was blij dat hij als eerste op was gestaan, nu kon hij de minst lelijke kleren kiezen. Hij bekeek beide outfits en oordeelde dat ze allebei niet echt slecht waren. Lia had smaak, blijkbaar. Hij koos het stapeltje met een zwarte, iets te grote trui (waar eigenlijk een blouse onder hoorde maar daar deed meneer niet aan), skinnyjeans en brogues in precies dezelfde kleur als de trui. Voor James lagen er een witte blouse met zwarte colbert, zwarte pantalon met zwarte brogues. Lekker zwart allemaal. Waarschijnlijk was het enige waar James ook maar over zou twijfelen de blouse en mogelijk de pantalon, maar zijn laarzen en casual look zou hij niet in de steek laten. Toen Blaise zijn setje oppakte viel er een geweer uit en later ook een holster. Op alles voorbereid, dus. Hij stapte eindelijk onder de douche en toen hij klaar was met douchen kleedde hij zich om. Hij nam James zijn setje mee naar de slaapkamer en legde het op een stoel. Die slaapkop sliep nog steeds. Blaise grinnikte even, trok toen met geweld de gordijnen open en wachtte tot de schone slaapster zijn ogen open zou doen.

[James Westfield]

Inderdaad, James opende zijn ogen. "Huwa..." brabbelde hij. Hij kroop omhoog, keek naar het licht buiten en verstopte zich weer onder de lakens. "Moet dat?" bromde hij. Toen hem duidelijk gemaakt was wat er zou gebeuren vandaag kwam hij eindelijk uit bed. Hij werd de douche ingestuurd en zoals van hem verwacht nam hij alleen de blouse. Hij trok zijn eigen broek en dierbare laarzen aan en de blouse hing er eigenlijk maar wat bij. Onderop zijn stapel had nog een stropdas gelegen en die had hij maar losjes om zijn nek gebonden, voor de sier. Hij had een staartje in zijn haar gemaakt met een elastiek dat hij gevonden had aan de verwarmingsknop. "Laten we maar gaan dan." Hij liep naar de deur maar bleef daar even stilstaan. "Wacht effe. Er is iets dat sommige mensen doen en wat ik eigenlijk wel een leuk ritueel voor ons zou vinden..." Hij trok Blaise naar zich toe en gaf hem een gigantische ochtendzoen. "Ja, ja. Hier kan ik wel aan wennen." Hij knipoogde naar Blaise. "Trouwens, ken je die ene grap van nee en ik ook niet?" lachte hij terwijl hij liep. Toen Blaise op chagrijnige toon 'nee' geantwoord had, antwoordde hij: "Ik ook niet," waarna hij in lachen uitbarstte. James was weer helemaal de oude.

[Babette Briët]

Even later kwam ze onder de douche vandaan en bekeek ze zich zelf even in de spiegel. Ze kon er nog wel goed mee door vond ze zelf en ze moest glimlachen waarna ze zich afdroogde. Nee meneer.. ik kom net van een missie waar heeft u het over? galmde er in haar hoofd. Ze moest Engels gaan praten anders wist ze dat ze niet goed over zou komen. Als ze langer Engels prate werd haar accent iets minder erg. Kunt u mij misschien helpen.. waar is Jacob? haar gedachten draaide volle toeren. Gelukkig was ze niet te dom. Ze klede zich aan en kreeg maar net, zoals altijd, haar BH weer dicht. Ze zuchtte en had een zwart halter shirt aan met haar zwarte skinny broek er onder. Haar haren had ze opgebonden in een staart en ze had haar make-up weer aangebracht. "Bon.." Momepelde ze terwijl ze zuchtte, engels.. Zachtjes liep ze de badkamer uit en liep naar haar andere kleding waar nog haar werp messen in zaten en pakte deze zachtjes van de bank af terwijl ze deze in haar kleding verstopte. Haar meest beste verstop plek was natuurlijk tussen haar decollete.

[Lia Derain]

Lia was al een tijdje wakker, maar ze had gedaan alsof ze nog sliep. Ze ging nu rechtop zitten. "Babette," begon ze. "Maak je geen zorgen om je accent." Ze stapte uit bed en trok een satijnen kamerjas aan. "Je komt uit Frankrijk, maar je woont al vijf jaar in Engeland. Dat lijkt me wel een goede verklaring. Het is wel risky business, dus wees voorzichtig." Ze pakte een elastiek van het nachtkasje en maakte een staart in haar haren. "Ik heb de ontbijtzaal afgehuurd, dat kunnen we wel behandelen als onze vergaderzaal. De rest zit er al als ze mijn bevelen feilloos hebben opgevolgd. Ik stel voor dat je daarheen gaat. Ik haal Westfield en Laurant wel." Hopelijk was Westfield al in orde. Anders hadden ze mogelijk een probleem. "Ik ga eerst even douchen, dus ontbijt op je gemak."

[Babette Briët]

Ze schrok, was ze al wakker dan? Ze deed haar jasje er over aan en keek haar beschaamd aan. "Dat zal ik doen.., madame.." fluisterde ze zacht en keek naar haar. "Afgehuurd.." Ze was verbaasd maar glimlachte, ze had niet anders kunnen verwachten. "Ik zal op u wachten bij het ontbijt.." Ze knikte wanneer de ander begon over James en Blaise en ze begon iets te blozen, Blaise had hen samen gezien. Dit deed haar terug denken aan de avond hier voor en dat wilde ze ook niet. "Tot zo.." Ze verliet de kamer en liep de trap naar beneden maar kwam James en Blaise tegen, het ging dus al beter met James. "Meneer Westfield.. gaat alles goed?" Vroeg ze voorzichtig, moest ze hem nog is helen? Blaise kon ze gewoon niet aan kijken.

[Nightheat]

Blaise hield zijn arm strak om die van James heen, bang dat hij om zou vallen. Dit leverde uiteraard veel gezanik van James op, maar Blaise deed alsof hij het niet hoorde. Het leek inderdaad weer een stuk beter met hem te gaan, maar totdat James aan tafel zou zitten eten zou Blaise hem absoluut niet loslaten. Hij keek op toen Babette de twee naderde. "Babette Briët. Goede morgen." Blaise had een klein, plagerig grijnsje op zijn gezicht. Deze kans was te mooi om voorbij te laten gaan. "Was het nog leuk gisteravond?" vroeg hij, met een grimas van hier tot Tokio.

James porde Blaise in zijn zij. "Niet doen," fluisterde hij. "Het gaat weer goed, bedankt. De idioot aan mijn zij gelooft het nog niet helemaal, maar zoals je ziet- het gaat weer prima met me." Hij sprong een paar keer op en neer om te bewijzen dat hij weer helemaal beter was, maar dit leidde tot duizeligheid en hij viel tegen Blaise aan. "Eh..." Hij kuchte. "L-Laten we maar gaan dan." Zijn wangen waren een beetje rood geworden van schaamte.

[Babette Briët]

"H.." Ze begon vrij wel onmiddelijk te blozen. "Het was gezellig.." Besloot ze dapper af te maken en keek hem even hatelijk aan. Ze zou hem voor de rest negeren, ze was stiekem toch een beetje bang voor wat haar tegemoet zou komen. "Laten we maar wat gaan eten.." Ze keek op wanneer James echt wilde laten zien dat het wel weer ging en moest haar lach in houden toen deze toch duizelig bleek te zijn. "Maakt u zich maar geen zorgen.. wat eten doet wonderen.. na het eten zou ik u nog een keer grondig onderzoeken als u wilt.. daarna moet ik echter wel weg en.. u weet wel.." Zei ze glimlachend en liep toen met hen richting de eetzaal en zag dat iedereen al netjes zat en keurig zat te eten. "Bonjour.." Zei ze zacht tegen een paar van haar collega´s en ging aan een tafeltje zitten. Ze wist zeker dat ze geen hap door haar keel zou krijgen, misschien moest ze maar wat koffie drinken.

[Tristan Lefevre]

Tristan zat al een tijdje in de zaal alhoewel niemand hem opgemerkt had. Het was niet zo leuk om stunts uit te halen bij een volk dat meteen door zou hebben dat hij het was. Hij wist dat hij zijn gave eigenlijk moest sparen, maar... Ach. Hij keek op toen James en Blaise binnenkwamen. Die wisten als het goed was niets van hem... Hij grijnsde, niets afwetend van hun relatie. Hij liep er, onzichtbaar natuurlijk, heen, kneep in James zijn kont en blies in Blaise zijn oor. Hij keek naar Babette, die er niet erg vrolijk uitzag. Daar kon hij wel wat aan doen, maar niet hier, want dan zou hij weer problemen krijgen. Eerst maar eens kijken hoe James en Blaise reageerden.

[James Westfield]

James schokte even toen er in zijn kont werd geknepen. "Oh Blaisie toch," fluisterde hij, grinnikend. Hij verwachtte in het openbaar niet dat Blaise zoveel zou uithalen. Toen merkte hij een blosje op Blaise zijn wangen op. "Kom kom, je moet me niet eerst seksueel intimideren en vervolgens zelf gaan blozen." Hij grinnikte weer. Blaise kon best een deugniet zijn! "Laten we maar wat gaan eten, ik heb het gevoel dat we dat nodig hebben..." Hij loodste Blaise mee naar de tafel en nam plaats tegenover Babette en pakte wat broodjes uit een mandje dat op tafel stond, en Blaise deed, grommend, hetzelfde.

off: geen inspiratie, doei xd

[Tristan Lefevre]

Tristan werd langzaam zichtbaar. Zo hé. Dat was bijzonder... saai. Was dit normaal in Engeland ofzo? Zulke grote cultuurverschillen waren er toch niet?! Hij zuchtte. Saai. Saaier. Saaist. Hij liep maar naar Babette toe. "Dag schoonheid!" Hij ging naast haar zitten en begon haar allerlei verhalen te vertellen over de avonturen die Lia en hij meegemaakt hadden onderweg hiernaartoe. "En toen zei die kerel dus, 'Waarom gooi je nou een gebakje naar m'n hoof-'" Hij keek naar Blaise en James. "Ik denk dat het wel zo netjes is om me even voor te stellen. Ik ben Tristan Lefevre en ik ga Babette bijstaan op deze moeilijke missie. Ik ben zeventien jaar oud en ik hou van voetbal. En jullie zijn?" Hij wist het allang natuurlijk, maar whatever.

[Babette Briët]

Babette zat rustig aan haar koffie te nippen en zag Tritan uit eindelijk te voorschijn komen. "Oh Tritan" Glimlachte ze en draaide iets met haar kop op de tafel. Ze luisterde naar zijn verhalen, dat deed ze eigenlijk altijd. Ze was meer de luisteraar in deze situatie en ze glimlachte af en toe even. "Jij en Lia zijn ook echt werkelijk .. raar samen" Zei ze lachend. Ze keek hem aan wanneer hij stil viel en keek naar de twee heren. "Hij is een echte charmeur.. wacht maar tot je hem beter kent.." Zei ze glimlachend en keek naar de twee heren. "Begin nou niet over de missie.." Zei ze zacht en begon weer met haar beker te spelen.

[Blaise Laurant]

Blaise roerde in zijn koffie alsof hij een robot was. Bovendien tikte het lepeltje redelijk hard tegen het kopje. Hij had het bijna niet meer. Die Tristan was op een ergerlijke manier aan het vertellen en daar had Blaise nooit goed mee om kunnen gaan. Hij pakte zijn kopje op en nam een slok, terwijl hij met zijn vrije hand zijn slaap masseerde. Toen hij het tegen James en hem had werd het hem teveel. Wat kon het hem interesseren dat die eikel van voetbal hield?! Blaise zette zijn kopje koffie met een kabaal neer. "Luister, kerel," begon hij. "Ik ben hier niet om vrienden te maken. Wie ik ben gaat je geen zak aan en wie jij bent - laat staan wat je hobby's zijn - interesseert me nog minder." Hij stond op. "Dag." Hij liep naar buiten. Even het hoofd koelen. Even wat tijd voor zichzelf. Dat had de afgelopen tijd niet eens bestaan, tijd voor jezelf, op de enkele keer dat hij naar het toilet ging na. Hij vond het fijn met James, maar het kostte veel energie. Blaise ging op het trapje voor de deur zitten en begon wat na te denken. Hij kwam nu echt over als een loser. Een softie. Een homoseksuele loser, ook nog. Maar dat was niet per se slecht, toch? Vandaag de dag niet meer. Vandaag de dag mocht je op mannen vallen, of op mannen en vrouwen tegelijk. Dat mocht ook. Dat betekende niet meteen dat je een loser was. Maar hij kwam wel over als een softie. Maar dat was niet meer dan logisch als je in de beginselen van een relatie zat en de persoon waarvan je hield enorm gewond raakte, toch...? "Aaah." Hij greep met zijn handen in zijn haren. Het bleef zo dat die Tristan een ergerlijk ventje was. Alhoewel hij wel wat weg had van James, die nu waarschijnlijk met hem zat te lachen. Waarom had hij eigenlijk een hekel aan iemand die trekjes van de persoonlijkheid van zijn... ja, geliefde vertoonde? Nouja... hij had eerst ook een hekel aan James. Een kopie van James had hij nooit echt zien zitten en dat was nog altijd niet anders. Tenzij in bed. Ja. Hij schudde zijn hoofd. "Wat ben ik aan het denken?!" Hij zuchtte. Misschien was het ook wel de stress. Ja, dat was het waarschijnlijk. Veel rust had het terugkeren naar deze wereld hem niet gegeven. Binnenkort zou dat anders zijn. Hopelijk.

[nornir]

...Valt er nog leven te blazen in deze RPG? ;A;